Зафаниё
«Худованд Худои ту дар миёни туст, Қудратманд, наҷот хоҳад дод; Ӯ бар ту бо шодӣ шодӣ хоҳад кард, Ӯ туро бо муҳаббати Худ ором хоҳад кард, Ӯ бар ту бо сурудхонӣ шодӣ хоҳад кард.» —Зафаниё 3:17 NKJV
Номи Зафаниё маънои «ганҷи Яҳува»-ро дорад. Ӯ дар айёми Йӯшиё, подшоҳи худотарс, ки имон ва нерӯяш эҳёи назаррасеро дар Исроил ба вуҷуд оварда буд, пайғамбарӣ кард. Аммо ин китоб ба ин эҳё аҳамият намедиҳад. Ба ҷои ин, он фавран ба эълони доварии фарогири Худо оғоз мекунад, вақте ки Ӯ ҳама чизро дар замин комилан нест мекунад. Эҳёи зоҳирӣ танҳо берунӣ буд, яъне ҳолати воқеии миллат дар дил ҳамон тавре ки қаблан буд, боқӣ монд. Ин фавран пас аз марги Йӯшиё аён гардид. Ҳар гуна беҳбудии зоҳирӣ, ки ба вуҷуд омад, Худо аллакай ҳукм карда буд, ки доварии Ӯ ба ҳар тараф паҳн хоҳад шуд, бо Яҳудо ва Ерусалим маркази он.
Аммо, китоб инчунин ба таъсири ин довариҳо дар ба вуҷуд овардани баракати бузург дар рӯзи оянда таваҷҷӯҳ мекунад. Мардум ба забони пок рӯ хоҳанд овард, ва Худованд Худо он миллати мазлумро наҷот хоҳад дод. Ӯ дар миёни шаҳри як вақтҳо гунаҳкор хоҳад буд, онро дар муҳаббати Худ ором хоҳад кард ва бар он шодӣ хоҳад кард. Меҳнати тӯлонии Ӯ бо он ба охир хоҳад расид. Мотами дили Ӯ бар он ба суруди шодӣ, ё пирӯзӣ, табдил хоҳад ёфт.
Таваҷҷӯҳ ба ин пайғамбарӣ бешубҳа моро аз хатои маъмулӣ, ки эҳёҳои муваққатии имрӯза метавонанд доварии Худоро бар масеҳияти эътирофшуда пешгирӣ кунанд, наҷот хоҳад дод. Не! Омадани Худованд барои Калисои Худ наздик аст, ва довариҳои Ӯ бар замин ба зудӣ пайравӣ хоҳанд кард.
Ин сутун аз китоб гирифта шудааст: «Китоби Муқаддас, 66 китоби он ба таври мухтасар.» Он барои харид аз Believers Bookshelf USA ва Believers Bookshelf Canadaдастрас аст.
