Мерос
Танҳо як зиндагӣ, овози ором ва хурд, оҳиста барои интихоби беҳтар илтимос мекунад; маро даъват мекунад, ки ҳадафҳои худхоҳонаро тарк кунам ва ба иродаи муқаддаси Худо пайвандам. «Танҳо як зиндагӣ, ба зудӣ мегузарад, танҳо он чизе, ки барои Масеҳ карда шудааст, боқӣ мемонад»
