Баррае барои қонеъ кардани ниёзҳои амиқи мо
Оё онҳо ҳайрон шуданд вақте ки Юҳанно ба Исо ишора карда гуфт: «Инак, Барраи Худо, ки гуноҳи ҷаҳонро мебардорад!» (Юҳанно 1:29)? Онҳо яҳудиён буданд, ки бо ин Навиштаҳои Фисҳ дар бораи барраҳо ошно буданд: саволи Исҳоқ: «Барра барои қурбонии сӯхтанӣ куҷост?» (Ҳастӣ 22:7); амри Мусо дар бораи Фисҳ: «Ҳар кас барои худ баррае бигирад... беайб» (Хуруҷ 12:3-5); ва пешгӯии Ишаъё, ки «Марди ғамгин... мисли баррае ба қатл бурда мешавад... гуноҳҳои онҳоро бардорад» (Ишаъё 53:3-7). Ин яҳудиён бояд чӣ қадар ҳайрон шуда бошанд, ки Юҳанно Исоро ҳамчун он Баррае муаррифӣ кард, ки метавонад ниёзҳои амиқи онҳоро қонеъ гардонад.
Оё ибораи «Барраи Худо» ин яҳудиёнро ба ҳайрат овард? Оё Исо дар ҳақиқат он Баррае буд, ки Худо таъмин кардааст? Асрҳо онҳо маҷбур буданд, ки барраҳои худро барои қурбониҳои маъбад таъмин кунанд. Ҳоло Юҳанно ба онҳо мегуфт, ки Худо Барраро таъмин кардааст – на танҳо барои як шахс, як оила ё як миллат, балки барои тамоми ҷаҳон! Ва он Барра Исост! Далели он, ки Ӯ ҳамаи гуноҳҳои тамоми ҷаҳонро барои ҳама вақт мебардорад, Ӯро аз ҳамаи қурбониҳои якҷоя ҷудо кард!
Чӣ тавр як мард метавонист барои ҳамаи гуноҳҳо кафорат кунад? Забур 49:7 мегӯяд, ки «ҳеҷ кас ба ҳеҷ ваҷҳ наметавонад бародари худро наҷот диҳад, на ба Худо фидияе барои ӯ диҳад». Агар ин тавр бошад, чӣ тавр як мард метавонист гуноҳи тамоми ҷаҳонро бардорад ва нархи заруриро барои қонеъ кардани Худои одилона пардохт кунад?
Исо ба ин савол ҷавоб дод, вақте ки ба онҳо гуфт, ки «Худо ҷаҳонро чунон дӯст дошт, ки Писари ягонаи Худро дод», то он Барра бошад. Ва Худои Худаш – аз осмон чанде пас аз он ки Юҳанно Исоро ҳамчун «Барраи Худо» муаррифӣ кард – дар бораи Ӯ гуфт: «Ин Писари маҳбуби Ман аст, ки аз Ӯ розиям» (Юҳанно 3:16; Матто 3:17). Исо Барраи Худост, ки барои қонеъ кардани ниёзҳои амиқи мо дода шудааст.
