Мо дӯст медорем, ки Туро ситоиш кунем, эй Исои Масеҳ Худованд; Ин шодии навзоди мост, ки некии Туро сабт кунем: Ганҷи ягонаи ҷазбкунанда, ки дил ва чашми моро пур мекунад Муҳаббатест, ки барои азоб кашидан омад, барои душманон мурдан.
Оҳ, муҳаббате берун аз ҳар гуна тасвир, берун аз ҳар гуна дониш ё фикр, Ки Ту, эй Наҷотдиҳандаи муборак, аз осмон ба мо овардӣ! Дар Ту мо Худо ва инсонро дар як тан муттаҳид мебинем; Аз ин рӯ, қудрат ва муҳаббати беандоза дар Ту якҷоя нишон дода шудааст.
Қудрати Офаридгор ба номи Ту ҷалол медиҳад; Муҳаббати Наҷотдиҳанда тамоми шуҳрати Туро афзун мекунад: Офаридгор ва Наҷотдиҳанда, Худованди Наҷотдиҳандаи тавоно, Қудрат ва муҳаббате, ки моро наҷот дод, то абад парастида шавад. — Номаълум
