«Ман худро бо хуни дигаре пӯшондам, то аз марг наҷот ёбам»
Ҳамла ба мактаби миёнаи Мпондве Лҳубириҳа
Як зане, ки дар муқобили мактаб зиндагӣ мекунад, мегӯяд, ки хонандагони мактаби миёнаи Мпондве Лҳубириҳа дар Уганда пеш аз ҳамлаи гумонбаршудагон рӯзи ҷумъа сурудҳои Инҷил мехонданд. Донишҷӯён одатан пеш аз хоб суруд мехонанд — ва дар аввал, ӯ ва духтараш фикр мекарданд, ки садое, ки сурудҳои онҳоро тақрибан соати 11:00 шаби 16 июн қатъ кард, нишон медиҳад, ки онҳо каме хурсандӣ мекарданд. Аммо ба зудӣ маълум шуд, ки дар мактаб, ки тақрибан 60 нафар хонандагон дар як бинои хурд зиндагӣ мекарданд, чизи даҳшатноке рӯй дода истодааст. Зиёда аз 40 нафар — аксари онҳо донишҷӯён — дар ҳамла ба мактаби миёна дар шаҳраки хурди Мпондве шаби ҷумъа кушта шуданд. Гумон меравад, ки шаш донишҷӯ ҳангоми ақибнишинии ҷангҷӯён ба Ҷумҳурии Демократии Конго рабуда шудаанд.
Донишҷӯ Ҷулиус Исингома ба Би-би-сӣ нақл кард, ки чӣ тавр ӯ ба таври мӯъҷизавӣ аз ҳамлаи шабонаи шӯришиёни гумонбаршуда ба хобгоҳи мактабаш дар ғарби Уганда наҷот ёфт. Ҷулиус дар байни шаш нафаре буд, ки тавонистанд аз ҳамлаи чандсоата наҷот ёбанд. «Ман хуни ҳамкорони мурдаамро ба даҳон, гӯшҳо ва сарам молидам, то ҳамлагарон маро мурда пиндоранд», — гуфт ӯ, вақте ки мо бо ӯ дар беморхонаи генералии Бвера дар ноҳияи Касесе вохӯрдем. Ӯ ҳамлагаронро муайян накард, аммо гуфт, ки онҳо мардони мусаллаҳ буданд, ки ҳамлаи худро оғоз карданд.
Онҳо ба хобгоҳи писарон омаданд, аммо донишҷӯён пас аз фаҳмидани хатар онро қулф карда буданд. Ҷулиус дар паси бисёре аз донишҷӯён истода буд, ки дар назди дар сипар ташкил карда буданд ва вақте ки ҷангҷӯён ба хобгоҳ даромаданд, кушта шуданд. Ҳангоми тирборон кардан, пора-пора кардан ё тирборон кардани донишҷӯён гиряҳо баланд шуд. Ӯ зуд ба болои кати дуқабата баромад, чанд тахтаи чӯбии шифтро гирифт ва ба дарун ҷаҳид, то пинҳон шавад. Аз он ҷо, ӯ бечора тамошо мекард, ки ҳамкоронаш аз ҷониби ҳамлагарон бераҳмона кушта мешаванд, ки баъд матрасҳоро оташ зада, рафтанд.
«Ман аз дуд ғарқ шудам ва бо садои баланд ба хобгоҳ афтодам», — гуфт ӯ. Ҷангҷӯён садои баландро шунида, баргаштанд. Дар ҳамин лаҳза Ҷулиус фаҳмид, ки ӯ бояд аз ҳамла зинда берун ояд. «Ман дар паҳлӯи ҷасадҳои хунолуди дӯстонам хобидам ва хеле зуд фикр кардам. Сипас ман хуни зиёдеро ба гӯшҳо, даҳон ва сарам молидам ва вақте ки ҷангҷӯён омаданд, дастамро барои набз тафтиш карданд ва рафтанд», — гуфт Ҷулиус.
Мулоҳиза дар бораи фоҷиа ва наҷот
Дӯсти азиз, фоҷиа аксар вақт ногаҳонӣ, бе огоҳӣ рух медиҳад. Он ҳамчун зарбаи ногаҳонӣ меояд, ки лаззат ва тасаллиро ногаҳон қатъ мекунад ва ҷараёни муқаррарии ҳаётро вайрон мекунад. «Чунон ки моҳиён дар тӯри бад гирифта мешаванд, ва чунон ки паррандагон дар дом гирифта мешаванд; инчунин писарони одамон дар вақти бад гирифта мешаванд, вақте ки он ногаҳон бар онҳо меафтад» (Воиз 9:12). Фоҷиа «ногаҳон дар як лаҳза меояд» (Ишаъё 30:13). Фоҷиаи бузургтаре аз аз даст додани ҳаёти худ дар рӯи замин барои рӯ ба рӯ шудан бо марги абадӣ, дӯзах, бе поён барои пардохти гуноҳҳои худ ва гузаронидани абадият дар азобу пушаймонӣ нест, вақте ки борҳо ба шумо тӯҳфаи муҳаббати Худои ивазкунандаи комил, Худованд Исои Масеҳ пешниҳод карда шуд.
Ҷулиус бо марг наҷот ёфт, ки хуни дигареро ба худ молид. Худованд Исо дар салиб барои гуноҳҳои шумо бо ҳаёти худ, бо хуни худ пардохт кард (зеро ҳаёт дар хун аст ва бе рехтани хун бахшиши гуноҳҳо нест; Ибодат 17:11, Ибриён 9:22) Худои Довари ниҳоӣ фармон додааст. Каломи Худо мегӯяд,
Дар Ӯ мо бо хуни Ӯ наҷот дорем (Эфсӯсиён 1:7)
яъне озодии комил ва баргардонидан ба шарофати нархи пардохтшуда, ки ин нарх хуни рехтаи Писари Худост. Танҳо Худо метавонад бузургии ин нархро чен кунад. Оё шумо хуни Худованд Исоро ба дили худ молидаед? Оё шумо ба Ӯ омадаед ва Ӯро ҳамчун Наҷотдиҳандаи худ қабул кардаед, Он ки ҳаёти Худро барои шумо дод, то шуморо аз марги абадӣ наҷот диҳад ва ба шумо ҳаёти Худро диҳад, ки марг ва доварӣ ба шумо даст расонида ё аз шумо гирифта наметавонад, ҳаёти абадӣ?
Хуни Исои Масеҳ Писари Ӯ моро аз ҳар гуноҳ пок мекунад (1 Юҳанно 1:7).
Касе ки Каломи Маро мешунавад ва ба Он ки Маро фиристодааст, имон меоварад, ҳаёти абадӣ дорад ва ба доварӣ намеояд, балки аз марг ба ҳаёт гузаштааст (Юҳанно 5:24).
Ба Худованд Исои Масеҳ имон оваред, ва наҷот хоҳед ёфт (Аъмол 16:31).
