✈️ Мо барои сафар нақша мекашем…
Мо барои имтиҳонҳо мехонем; Мо барои мусоҳибаҳои корӣ омода мешавем; Мо барои тӯйҳо машқ мекунем; Мо барои нафақа пул ҷамъ мекунем; Ва мо ҳатто барои маросимҳои дафн пешакӣ тартиб медиҳем.
Чаро? Зеро мо мехоҳем, ки вақте ин ҳодисаҳо рух медиҳанд, омода бошем.
Оё шумо медонед, ки як ҳодисаи дигаре ҳаст, ки мо бояд ба он омода бошем?
ИСОИ МАСЕҲ БАРМЕГАРДАД, то онҳоеро, ки Ӯро дӯст медоранд, ба осмон барад!
Шайтон тамоми кӯшиши худро мекунад, то шуморо дар бораи ин ҳодисаи бузург дар торикӣ нигоҳ дорад ва шуморо аз умеде, ки ба ҳамаи онҳое, ки ба Каломи Худо имон доранд, тааллуқ дорад, маҳрум созад.
❤️ ХУДО ШУМОРО ДӮСТ МЕДОРАД
Ва мехоҳад, ки шумо донед, ки Ӯ барои халқи худ чӣ нақша дорад.
Ҳамон пеш аз он ки Исо барои гуноҳҳои мо дар салиб мурд, Ӯ ба пайравонаш гуфт:
«Дар хонаи Падари Ман манзилҳои бисёр ҳастанд… Ман меравам, то барои шумо ҷой тайёр кунам. Ва агар равам ва барои шумо ҷой тайёр кунам, боз меоям ва шуморо назди Худам мегирам; то ки дар куҷое ки Ман ҳастам, шумо низ дар он ҷо бошед.» — (Юҳанно 14:2-3)
Суханони Ӯ чӣ қадар соддаанд! Ӯ қаноатманд нахоҳад шуд, то даме ки ҳамаи онҳоеро, ки имон доранд, дар хона бо худ надошта бошад.
Паёми Павлуси расул ба Таслӯникӣ:
Бисёриҳо «ба Худо аз бутҳо рӯ оварданд, то ба Худои зинда ва ҳақиқӣ хизмат кунанд, ва Писари Ӯро аз осмон интизор шаванд, ки Ӯро аз мурдагон эҳё кард, яъне Исо, ки моро аз хашми оянда наҷот медиҳад» — (1 Таслӯникиён 1:9-10)
ИСО БАРМЕГАРДАД!
Таслӯникиён имон оварданд ва интизори омадани Ӯ аз осмон барои онҳо буданд — ҳамон тавре ки мо бояд имрӯз интизори Ӯ бошем.
«Худованд худаш аз осмон бо фарёд, бо овози сарфаришта, ва бо карнаи Худо фуруд хоҳад омад. Ва мурдагон дар Масеҳ аввал эҳё хоҳанд шуд. Он гоҳ мо, ки зиндаем ва боқӣ мондаем, бо онҳо дар абрҳо рабуда хоҳем шуд, то Худовандро дар ҳаво пешвоз гирем. Ва ҳамин тавр мо ҳамеша бо Худованд хоҳем буд.» — (1 Таслӯникиён 4:16-17)
🚨 Рабудашавӣ ва Мусибат
Пас аз Рабудашавӣ (вақте ки имондорон гирифта мешаванд), ҳафт соли мусибат дар рӯи Замин ба амал меояд.
«Зеро он гоҳ мусибати бузурге хоҳад буд, ки аз оғози ҷаҳон то ин замон чунин набудааст…» — (Матто 24:21-22)
Ба ман бовар кунед, шумо мехоҳед, ки вақте ин ҳодиса рух медиҳад, дар тарафи Худованд бошед!
🔥 Ҳукми ниҳоӣ
Пас аз мусибат, ҳамаи кофирон (мурда ва зинда) «мувофиқи аъмоли худ» аз ҷониби Худои Худаш доварӣ карда мешаванд, пеш аз он ки ба кӯли оташ то абад партофта шаванд. — (Ваҳй 20:11-15)
ОЁ ШУМО ОМОДАЕД?
Исо огоҳ мекунад:
«Омода бошед, зеро Писари Одам меояд… вақте ки шумо интизор нестед.» — (Матто 24:44)
Ӯ метавонад имрӯз баргардад!
Оё шумо ба Ӯ ҳамчун Наҷотдиҳандаи худ эътимод кардаед?
Оё шумо интизори бозгашти Ӯ ҳастед? Оё шумо омодаед, ки ҳар вақте ки Ӯ меояд, бо Ӯ ба хонаи осмониаш равед?
Агар не, шумо гумроҳед. Ин ҳамин қадар содда аст.
«Ман роҳ, ҳақиқат ва ҳаёт ҳастам. Ҳеҷ кас ба назди Падар намеояд, магар ба воситаи Ман.» — (Юҳанно 14:6)
Оё шумо вақте ки Ӯ меояд, омода хоҳед буд?
Ҳоло ба Ӯ эътимод кунед, пеш аз он ки дер шавад.
— Ф. Вурст (таҳриршуда)
