«Ин чизҳоро ба шумо, ки ба исми Писари Худо имон доред, навиштам, то бидонед, ки ҳаёти ҷовидонӣ доред ва ба исми Писари Худо имон доштанро давом диҳед».
1 Юҳанно 5:13
Тасаввуроти инсон наҷотро чунин мебинад: «Ин эҳсосоти хушбахтонаро ба шумо, ки ба исми Писари Худо имон доред, додам, то умед дошта бошед, ки ҳаёти ҷовидонӣ доред».
Акнун Китоби Муқаддаси худро ба 1 Юҳанно 5:13 кушоед ва тасаввуроти инсонро бо Каломи Худо муқоиса кунед, ки мегӯяд: «Ин чизҳоро ба шумо, ки ба исми Писари Худо имон доред, навиштам, то бидонед, ки ҳаёти ҷовидонӣ доред».
Агар шумо хоҳед, ки аз наҷоти худ мутмаин бошед, ба шаҳодати ноустувори эҳсосоти ботинии худ такя накунед. Ба ҷои ин, ба Каломи бехатои Худо гӯш диҳед:
«Ба ростӣ, ба ростӣ ба шумо мегӯям, ҳар кӣ ба Ман имон оварад, ҳаёти ҷовидонӣ дорад» (Юҳанно 6:47).
Бисёр одамон аз ақидаҳои дигарон ё аз эҳсосоти дили худ ба ташвиш меоянд. Танҳо вақте ки онҳо кафолати Каломи Худоро қабул мекунанд, яқинӣ шубҳаро иваз мекунад.
Вақте ки Худо сухан мегӯяд, бояд яқинӣ бошад — хоҳ дар эълон кардани лаънати кофир ва хоҳ дар наҷоти мӯъмин.
«Эй Худованд, Каломи Ту то абад дар осмон устувор аст» (Забур 119:89).
Каломи Ӯ ҳама чизро ҳал мекунад.
«Оё Ӯ гуфтааст ва иҷро нахоҳад кард? Ё Ӯ сухан гуфтааст ва онро иҷро нахоҳад кард?» (Ададҳо 23:19).
Аммо шумо метавонед пурсед, «Чӣ тавр ман метавонам мутмаин бошам, ки имони кофӣ ва дуруст дорам?» Ин савол дар бораи намуд ё миқдори имони шумо нест, балки дар бораи боэътимодии Шахсест, ки шумо ба Ӯ имон доред. Оё шумо ба Шахси дуруст — Писари Худо эътимод доред?
Боварӣ ҳосил кунед, ки эътимоди шумо ба корҳои нек, фаъолиятҳои динӣ, эҳсосот ё таълими ахлоқӣ асос наёфтааст. Шумо метавонед ба чунин чизҳо имони қавӣ дошта бошед ва ба ҳар ҳол абадӣ ҳалок шавед. Аммо имони заифтарин ба Масеҳ абадӣ наҷот медиҳад; имони қавитарин ба худ беарзиш аст.
Нигоҳи берунӣ сулҳи ботинӣ меорад. Вақте ки инсон рӯи худро ба сӯи офтоб мегардонад, сояи ӯ дар паси ӯ меафтад. Шумо наметавонед ҳамзамон ба худ ва ба Масеҳи ҷалолёфта дар осмон нигоҳ кунед. Писари Худо эътимоди шуморо ба даст меорад, кори анҷомёфтаи Ӯ шуморо абадӣ бехатар мегардонад ва Каломи Худо ба шумо яқинии наҷотро медиҳад.
