«Ба воситаи имон мо мефаҳмем…» (Ибриён 11:3) «Ба воситаи имон мо мефаҳмем…» Ин суханон яке аз принсипҳои асосии ҳаёти рӯҳониро дар бар мегиранд. Мо аввал ба Каломи Худо имон меоварем, баъд мефаҳмем. Ҷаҳон мегӯяд, «Дидан бовар кардан аст»; Худо мегӯяд, «Бовар кардан дидан аст». Худованд Исо ба Марто гуфт, «Оё ба ту нагуфтам, ки агар имон оварӣ, хоҳӣ дид…» (Юҳанно 11:49). Баъдтар Ӯ ба Томас гуфт, «…хушо онҳое, ки надидаанд, вале имон овардаанд» (Юҳанно 20:29). Ва Ҳавворӣ Юҳанно навишт, «Ин чизҳоро ба шумо, ки имон доред… навиштам, то ки бидонед…» (1 Юҳанно 5:13).
Аввал имон овар, баъд хоҳӣ донист. Билли Грэм нақл мекунад, ки чӣ тавр ин принсип дар ҳаёти ӯ зинда шуд:
«Дар соли 1949 ман дар бораи Библия шубҳаҳои зиёд доштам. Ман фикр мекардам, ки дар Навиштаҳо зиддиятҳои зоҳирӣ мебинам. Баъзе чизҳоро ман бо консепсияи маҳдуди Худои худ мувофиқ карда наметавонистам. Вақте ки ман барои мавъиза меистодам, оҳанги муқтадирона, ки хоси ҳамаи воизони бузурги гузашта буд, набуд. Мисли садҳо донишҷӯёни дигари семинария, ман ҷанги зеҳнии ҳаёти худро мебурдам. Натиҷа бешубҳа метавонад ба хидмати ояндаи ман таъсир расонад.
«Дар моҳи августи ҳамон сол маро ба Форест Ҳоум, маркази конфронси пресвитерианӣ дар кӯҳҳои берун аз Лос-Анҷелес даъват карданд. Ман дар ёд дорам, ки аз пайраҳае поён мерафтам, ба ҷангал медаромадам ва қариб бо Худо мубориза мебурдам. Ман бо шубҳаҳои худ мубориза мебурдам, ва ҷони ман гӯё дар оташи байни ду тараф гирифтор шуда буд. Ниҳоят, дар ноумедӣ, ман иродаи худро ба Худои зиндае, ки дар Навиштаҳо ошкор шудааст, таслим кардам. Ман дар назди Библияи кушода зону зада гуфтам: «Худовандо, бисёр чизҳоро дар ин китоб намефаҳмам. Аммо Ту гуфтӣ: «Одил аз имон зиндагӣ хоҳад кард». Ҳар чизе ки аз Ту гирифтаам, бо имон гирифтаам. Ҳоло ва дар ин ҷо, бо имон, ман Библияро ҳамчун Каломи Ту қабул мекунам. Ман ҳамаи онро қабул мекунам. Ман онро бе қайду шарт қабул мекунам. Дар ҷойҳое, ки чизҳоро фаҳмида наметавонам, ҳукмро то гирифтани нури бештар ба таъхир мегузорам. Агар ин Туро шод кунад, ба ман қудрат деҳ, вақте ки Каломи Туро эълон мекунам, ва ба воситаи он қудрат одамонро ба гуноҳ муттаҳам кун ва гунаҳкоронро ба Наҷотдиҳанда гардон!
«Дар давоми шаш ҳафта мо маъракаи Лос-Анҷелеси худро оғоз кардем, ки ҳоло таърих аст. Дар давоми он маърака ман сирреро кашф кардам, ки хидмати маро тағйир дод. Ман кӯшиш карданро бас кардам, ки Библия ҳақиқӣ аст. Ман дар зеҳни худ қарор додам, ки он ҳақиқӣ аст ва ин имон ба шунавандагон интиқол дода шуд.» В.Д.
