Эй Масиҳ, қандай юклар бошингни эгди! Бизнинг юкимиз Сенга юкланди; Сен гуноҳкорнинг ўрнига турдинг – Мен учун барча ёмонликни кўтаришга. Қурбонликка олиб келинган, Сенинг қонинг тўкилди; Энди мен учун юк йўқ.
Ўлим ва лаънат бизнинг косамизда эди – Эй Масиҳ, у Сен учун тўла эди! Лекин Сен охирги қоронғу томчини ичдинг, Энди у мен учун бўш. Ўша аччиқ косани — муҳаббат ичди; Мен учун фақат муҳаббат қолдирди.
Яҳова Ўз асосини кўтарди – Эй Масиҳ, у Сенга тушди! Сен Худоинг томонидан тарк этилдинг; Энди мен учун масофа йўқ. Сенинг қонинг ўша асо остида оқди: Сенинг жароҳатларинг мени даволайди.
Бўроннинг даҳшатли овози эшитилди, Эй Масиҳ, у Сенга ёрилди; Сенинг очиқ кўкрагинг менинг ҳимоям эди; У мен учун бўронни кўтарди. Сенинг шаклинг чандиқли, юзинг бузилган эди; Энди мен учун булутсиз тинчлик.
Мен учун, Раббим Исо, Сен ўлдинг, Ва мен Сенда ўлдим; Сен тирилдинг; менинг барча кишанларим ечилди; Ва энди Сен менда яшайсан. Отанинг нурли иноят юзи Энди менга нур сочиб туради. —Анна Росс Кузин (1824-1906)
Ишаё 53-дан танловлар
Албатта, У бизнинг қайғуларимизни кўтарди ва дардларимизни олиб кетди; лекин биз Уни Худо томонидан урилган, жароҳатланган ва азобланган деб ҳисобладик. Лекин У бизнинг гуноҳларимиз учун яраланди, У бизнинг ноҳақликларимиз учун эзилди; бизнинг тинчлигимиз учун жазо Унинг устида эди, ва Унинг жароҳатлари билан биз шифо топдик. Биз ҳаммамиз қўйлар каби адашдик; ҳар биримиз ўз йўлимизга қайтдик; ва Раббимиз барчамизнинг ноҳақлигимизни Унинг устига қўйди (Ишаё 53:4-6 NKJV).
У Ўз жонининг меҳнатини кўради ва қониқади. Унинг билими билан Менинг солиҳ хизматкорим кўпчиликни оқлайди, чунки У уларнинг ноҳақликларини кўтаради. Шунинг учун Мен Унга буюклар билан бир қисм бераман, ва У кучлилар билан ўлжани бўлишади, чунки У Ўз жонини ўлимга тўкди, ва У гуноҳкорлар билан бирга саналди, ва У кўпчиликнинг гуноҳини кўтарди, ва гуноҳкорлар учун шафоат қилди (Ишаё 53:11-12).
