Ин ҳақиқати бузургро баркашед: чӣ чиз Наҷотдиҳандаи азизро ба салиб овард? Чӣ чиз Ӯро ба хоки марг фуровард? Оё гуноҳҳои мо набуд? Ҳақиқатан ҳам. Ӯ «ба хотири гуноҳҳои мо таслим карда шуд». Ӯ барои мо ба дарахти лаънатӣ мехкӯб шуд. Ӯ моро дар салиб намояндагӣ кард. Ӯ ҷонишини мо буд, бо тамоми арзиши пурра ва аҳамияти амиқи ин калима. Ӯ ҷои моро гирифт ва бо Ӯ, аз ҳар ҷиҳат, чунон муносибат карда шуд, ки мо сазовори он будем. Дасти адолати бепоён бо гуноҳҳои мо, ҳамаи гуноҳҳои мо, дар салиб муносибат кард. Исо худро барои ҳамаи гуноҳҳои мо, беадолатиҳои мо, таҷовузҳои мо, ӯҳдадориҳои мо, ҳама чизеро, ки бар зидди мо буд ё метавонист бошад, масъул донист. Ӯ, муборак бод номи беҳамто ва зебои Ӯ, худро барои ҳама чиз масъул донист ва ба ҷои мо, зери вазни пурраи гуноҳҳои мо, мурд. Ӯ мурд, одилон барои беадолатон.
Ӯ ҳоло куҷост? Дил аз шодии бепоён ва ғалабаи муқаддас аз фикри ҷавоб меларзад. Он мубораке, ки дар он салиб овезон буд ва дар он қабр хобида буд, куҷост? Ӯ дар дасти рости Худост, бо ҷалол ва шараф тоҷдор шудааст. Кӣ Ӯро дар он ҷо гузошт? Кӣ тоҷро бар пешонии мубораки Ӯ гузошт? Худои Худаш. Он ки Ӯро дод, ва он ки Ӯро кӯфт, ҳамон аст, ки Ӯро эҳё кард, ва дар Ӯст, ки мо бояд имон дорем, агар мо одилон ҳисобида шавем. Ин нуқтаи махсусест, ки дар зеҳни ҳавворӣ аст. Адолат ба мо ҳисоб карда мешавад, агар мо ба Худо ҳамчун Он ки Исо Худованди моро аз мурдагон эҳё кард, имон дорем.
