То ки моро ба Худо биёрад
«Зеро Масеҳ як бор барои гуноҳҳо азоб кашид, одилон барои беадолатон, то ки моро ба Худо биёрад; дар ҷисм кушта шуд, аммо дар Рӯҳ зинда гардонида шуд.» —1 Петрус 3:18 JND
Азоб чизест ки ҷисм қадр намекунад. Мо аз он канорагирӣ мекунем. Дар ояти пеш аз ояти мо, ба мо, ки имондорем, огоҳӣ дода мешавад, ки роҳе, ки ба шаҳодати мо мувофиқ аст, моро ба азоб мебарад. Илова бар ин, вақте ки мо ҳамчун масеҳӣ хуб кор мекунем, душворӣ метавонад дар назди дари мо бошад. Албатта, ин барои инсони табиӣ бо ҳама орзуҳояш барои осоиш дар ин ҷаҳон ҷолиб нест. Аммо шахси даъватшуда, пайрави Исои Масеҳ, ҳадафи дигар дорад. Ӯ ба Худованд ҳамчун ҳадаф, ҳикмат, мақсад ва шодии худ менигарад.
Петрус моро ба азобҳои Худованд барои гуноҳҳо ишора кард; ва Худованди мубораки мо чӣ қадар азоб кашид, вақте ки Ӯ дар ин ҷо ҳамчун он комил дар миёни гуноҳкорон қадам мезад. Ҳамеша аз ҷониби онҳое, ки Ӯ барои наҷот додани онҳо омада буд, рад карда мешуд, дар охири ҳаёти заминии худ инсон Ӯро ба салиб мехкӯб кард. Дар он салиб бегуноҳ барои гуноҳ азоб кашид. Мардум Ӯро таҳқир карданд, Шайтон ба Ӯ ҳамла кард ва Худо дар адолат рӯи Худро аз Ӯ пинҳон кард, зеро дар се соати торикӣ Худованд барои мо гуноҳ гардонида шуд. Мо ҳеҷ гоҳ наметавонем умқи азоби Ӯро аз дасти Худо дарк кунем. Ӯ мурд, аммо Ӯ низ зинда гардонида шуд. Худованд Исо бо Рӯҳ аз қабр баромад ва акнун мо он Инсони комилро зинда, эҳёшуда ва ҷалолёфта дар дасти рости Падар мебинем. Ӯ кафорати гуноҳҳои мост! Ӯ он ҷойгузини бузургест, ки ба ҷои мо мурд! Ӯ моро бо Худо оштӣ дод!
Ояти мо таъкид мекунад, «то ки моро ба Худо биёрад.» Кори комили Ӯ талаботи Худоро комилан қонеъ кард, ва маҳз тавассути хуни гаронбаҳои Ӯ мо метавонем ба ҳузури Худо дохил шавем. Муқаддаси Худо метавонад ба Ӯ ба муқаддастарин ҷой наздик шавад, аз сабаби хуни Исо. Муошират бо хуни Худованд ва мубодилаи андешаҳои Падар дар бораи Писари Ӯ он машғулияти муборак аст, ки имондор метавонад дар он машғул шавад, вақте ки Ӯ Худованд Исоро дар марги Ӯ дар сари дастархони Ӯ ба ёд меорад. Дар он ҷо мо Ӯро ба ёд меорем, ки барои гуноҳҳо азоб кашид, ки Худро комилан ба Худо пешниҳод кард. Оё мо дар амал дар сари дастархони Худованд ҷои худро гирифтаем, ки дар он ҷо мо метавонем изҳор кунем, ки ба Худо оварда шудаем? GT
