Инҳо дар бораи Масеҳ шаҳодат медиҳанд
Раймонд К. Кэмпбелл, муаллими мӯҳтарами Библия, ки мунтазам барои Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат» менавишт, ин андешаҳоро солҳои пеш ба хонандагони мо пешниҳод карда буд:
Ҳангоми хондани Библияи худ ҳамеша дар хотир доштан хеле муҳим аст, ки Худованд Исои Масеҳ мавзӯи асосӣ ва предмети муҳимтарини он аст. Аз ин рӯ, мо бояд ҳамеша кӯшиш кунем, ки ҳар вақте ки саҳифаҳои муқаддаси онро мехонем, чизе аз Ӯро пайдо кунем.
Рӯҳулқудс, ки ҳар саҳифа ва ҳар калимаро илҳом бахшидааст ва ҳамеша аз ҷалол додани Масеҳ ва нишон додани Ӯ ба инсон лаззат мебарад, ба мо чизе аз Ӯро дар намуна, соя ё модда дар қариб ҳар саҳифаи ин Китоби илоҳӣ додааст. Худованд Исо, Масеҳ, объекти доимии Рӯҳулқудс аст, ки дар он Ӯ дар бораи ягон объект ё вазифа сухан меронад. Агар ӯ коҳини бузург, пайғамбар ё подшоҳ бошад; агар ӯ наҷотдиҳанда, ғолиб ё довар бошад, касе, ки Рӯҳулқудс аз аввал то охир дар назар дорад, Масеҳ аст. Ва мо, ки Ӯро дӯст медорем, бояд дар тарси Худованд фаҳмиши тез дошта бошем, то Масеҳро дар ҳама ҷо дар тамоми Навиштаҳо бубинем.
Дар ниҳоят дар бораи Масеҳ сухан ронда, мо дар Ишаъё 42:1 мехонем: «Инак, Бандаи Ман, ки Ӯро дастгирӣ мекунам; интихобкардаи Ман, ки ҷони Ман аз Ӯ шод аст» (NASB). Матто сабт мекунад: «Ин Писари маҳбуби Ман аст, ки аз Ӯ розиям» – ки бо овози аз осмон (3:17) ва инчунин аз абр (17:5) ифода ёфтааст. Ҳам Аҳди Қадим ва ҳам Аҳди Ҷадид ба Ӯ нигаронида шудаанд. Худованд Исои Масеҳ бузургтарин мавзӯи ҳама аст!
Ҳарчанд мо омӯзиши худро дар Мақолаҳои асосӣ ин нашрияро ба он чизе, ки «забурҳои масеҳӣ» номида мешаванд, маҳдуд мекунем, умедворем, ки шумо на танҳо чизҳои навро дар бораи Масеҳ меомӯзед, балки инчунин ташвиқ хоҳед шуд, ки ҳангоми хондани дигар қисмҳои Навиштаҳо бештар дар бораи Ӯ ҷустуҷӯ кунед. Худованд худаш эълон кард: «Шумо Навиштаҳоро меҷӯед, зеро фикр мекунед, ки дар онҳо ҳаёти ҷовидонӣ доред; инҳо дар бораи Ман шаҳодат медиҳанд» (Юҳанно 5:39). Бигзор Ӯ каломи Худро ба дили шумо баракат диҳад.
