Шумо Худои худро то чӣ андоза хуб мешиносед? Ин як саволи хеле муҳим аст, ки аз он бисёр чиз вобаста аст. Аз ин рӯ, мо мехоҳем онро бодиққаттар баррасӣ кунем. Забур 145:3,5 мегӯяд:
Яҳува бузург аст ва сазовори ситоиши беандоза аст; ва бузургии Ӯ номаҳдуд аст... Ман дар бораи ҷалоли шукӯҳи азамати Ту ва корҳои аҷиби Ту сухан хоҳам гуфт.
Ин оят ба мо нишон медиҳад, ки бузургии Худо аз фаҳмиши мо берун аст. Мо ҳеҷ гоҳ Худоро пурра дарк карда наметавонем, зеро Ӯ танҳо хеле бузург ва хеле ҷалолнок аст. Бо вуҷуди ин, Худо мехоҳад, ки мо дар бораи бузургии Ӯ мулоҳиза ронем ва дар дониши Худо афзоиш ёбем. Сипас Ӯ инчунин мехоҳад, ки мо ба дигарон дар бораи бузургии Ӯ ва дар бораи корҳои бузурге, ки Ӯ мекунад, нақл кунем.
Албатта, мо инро танҳо ба андозае карда метавонем, ки Худоро мешиносем ва Ӯро шахсан таҷриба кардаем. Дониёл 11:32 мегӯяд:
мардуме, ки Худои худро мешиносанд, қавӣ хоҳанд буд ва амал хоҳанд кард.
Ин ба мо нишон медиҳад, ки дониши мо дар бораи Худо барои ҳаёти мо оқибатҳои мустақим дорад, зеро ба андозае, ки мо Худоро шинохтаем, худро қавӣ нишон медиҳем ва мувофиқи он амал мекунем. Мо инро дар як лаҳза боз хоҳем дид.
Дар Матто 16, Худованд Исо дар ояти 15 аз шогирдони Худ саволи муҳимеро мепурсад ва мегӯяд:
Шумо Маро кӣ мегӯед?
Агар касе ҳоло аз шумо дар бораи бузургии Писари Худо ва дар бораи бузургии Худо дар худ пурсад, шумо чӣ гуфта метавонед? Бисёр чиз аз ҷавоби ин савол барои ҳаёти имони амалии шумо вобаста аст.
Ҳар қадар Худоро беҳтар шиносед, ҳамон қадар ба Ӯ бештар эътимод мекунед ва аз Ӯ бештар интизор мешавед. Ҳавворӣ Павлус боре гуфта буд:
Ман медонам, ки ба кӣ имон овардаам (2 Тимотиюс 1:12).
Ин барои ҳаёти имони ӯ оқибатҳои хеле амалӣ дошт.
Петрус дар 2 Петрус 1:2 навиштааст:
Файз ва осоиштагӣ ба шумо дар дониши Худо ва Исои Худованди мо афзун гардад.
Ин маънои онро дорад, ки ҳар қадар Худоро беҳтар шиносем, ҳамон қадар бештар метавонем аз файз ва осоиштагии Ӯ дар ҳаёти худ баҳра барем. Ин аҷиб аст.
Муносибати дили мо дар назди Худо низ ба тасвири Худои мо алоқаманд аст. Аюб марде буд, ки дар дилаш каме ғурур дошт, то лаҳзае ки ӯ Худоро дар ҳақиқат шинохт. Сипас ӯ гуфт:
Ман дар бораи Ту аз шунидани гӯш шунида будам, аммо ҳоло чашми ман Туро мебинад, аз ин рӯ ман аз худ нафрат дорам ва дар хок ва хокистар тавба мекунам (ниг. Аюб 42:5,6).
Дар нури бузургии Худо Аюб марди фурӯтан шуд.
Тасвири Худои мо низ ба хидмате, ки мо барои Ӯ мекунем, алоқаманд аст. Мо метавонем хидмати инсонмарказӣ ё хидмати Худомарказӣ кунем. Мо метавонем Инҷили инсонмарказӣ ё Инҷили Худомарказӣ, Инҷили ҷалоли Худои муборак ё Инҷили ҷалоли Масеҳро мавъиза кунем, ки дар ниҳоят дар бораи бузургӣ ва ҷалоли Худо аст.
Албатта, тасвири Худои мо низ ба ибодати мо алоқаманд аст. Ҳар қадар Ӯро беҳтар шиносем ва дар бораи Ӯ бештар донем, ҳамон қадар беҳтар метавонем Ӯро барои он ки Ӯ дар худ аст, ибодат кунем. Хоҳиши Худо ин аст, ки мо Ӯро на танҳо барои он ки Ӯ кардааст, балки барои он ки Ӯ дар худ аст, ибодат кунем.
Аз ин рӯ, бешубҳа арзанда аст, ки ба сифатҳои Худо, хусусиятҳои Ӯ, хислатҳои ахлоқии Ӯ назар андозем.
