Барои муқаддас танҳоӣ доштан аҳамияти амиқтарин дорад, зеро дар он вақт дил бо Худованд Исо, ки танҳо ба маконҳои танҳотарини мо даромад дорад, аз нав шинос мешавад. Вақте ки мо комилан танҳо ва ҷудо ҳастем, Ӯ дӯст медорад, ки ҳамсафари мо бошад; ин, ба истилоҳ, вақти омадани Ӯст, мисли шуои нур, ки ба ғори торик ҳар ҷое, ки метавонад, ворид мешавад; ва барои сокини ғор ҳеҷ гоҳ нур қадрдонӣ нашуда буд.
Ман боварӣ дорам, ки ду чиз дар танҳоӣ омӯхта мешавад, ки ба таври дигар ба даст оварда намешавад — яке, ки ман худро аз ҳама ва ҳама чиз ҷудо мебинам, як масъалаи хеле зарурӣ; ва дигаре, ки ман Худовандро дар нури хеле махсус, ба таври беназир ва ягона, аз ҳама ва ҳама чиз ҷудо мебинам. Индивидуалияти Ӯ, муборак бод Номи Ӯ, дар танҳоӣ ба ман ба тавре зоҳир мешавад, ки ҳеҷ гоҳ дар издиҳом зоҳир намешавад.Ҷ.Б.С.
