Оё ягон имондори дигар мубориза мебарад?
Оё шумо ягон бор таҷриба доштед вақте ки шахсе, ки шумо ба ӯ эҳтироми хоса доред, ногаҳон чизе номуносиб ё ҳатто бад мегӯяд? «Ӯ инро гуфт?» метавонад муддате пас аз чунин ҳодиса дар зеҳни мо садо диҳад. Мо ҳатто худамонро бо фикр, шарҳ ё амале ба ҳайрат орем, ки агар дигарон дар бораи он медонистанд, шарм медоштем. Ба ҳар ҳол, мо, ки имондорем, чунин мешуморем, ки ҳеҷ масеҳии дигар бо ҳамон гуна чизҳои Худонописандӣ, ки мо мекунем, мубориза намебарад. Аммо ин дуруст нест. Ҳамаи мо бо чунин чизҳо мубориза мебарем; зеро манбаи онҳо аз ҷисм, ё табиати кӯҳна аст, ки дар ҳар яки мо боқӣ мемонад.
Мақолаҳои ин моҳ бояд ба ҳамаи мо рӯҳбаландӣ бахшанд, зеро мо ин муноқишаро дар дохили худ эътироф мекунем ва кӯшиш мекунем, ки бо он ба тавре мубориза барем, ки ба Худои Падар ва Худованд Исои Масеҳ шараф орад. Дарсҳо аз китобҳои нави навиштаи мардону занон ҳамчун «кӯмак» нестанд, балки аз худи Каломи Худо мебошанд. Бале, Худо ниёзи моро ҳатто дар ин масъала мебинад ва дар Навиштаҳо дастурҳо ва нуқтаҳоро барои рӯҳбаландӣ ва роҳнамоии мо ба сӯи Худ ва дур аз он чизе, ки нодуруст аст, пешниҳод кардааст. Ӯ моро чунон дӯст медорад, ки ба ҳама чиз дар ҳаёти мо ғамхорӣ мекунад. Оё ин дилҳои моро ба ҳаракат намеорад?
Худованд Исои Масеҳ ба замин омад то моро на танҳо аз ҷазои гуноҳ, балки аз қудрати гуноҳ дар ҳаёти ҳаррӯзаи мо наҷот диҳад. Ӯ тӯҳфаи Худо ба мост! Додан ва гирифтани тӯҳфаҳо дар Мавлуди Исо тамаркузи аксари ҷаҳон аст ва мо бояд ба дигарон некӣ кунем – на танҳо дар ин вақт, балки дар тӯли сол. Аммо ин ягона вақти сол нест, ки дар бораи таваллуди Масеҳ фикр кунем. Мо бояд ҳар рӯз онро ба ёд орем, зеро мо лаҳзаҳоро барои мулоҳиза дар бораи муҳаббати Худо ба мо дар додани Писари Худ мегузаронем. Биёед, ҳатто каме вақт, ҳар рӯз аз ҷадвали серкори худ ҷудо кунем, то Ӯро ва он чиро, ки Ӯ барои мо кардааст ва мекунад, ба ёд орем. Ин ба мо таъсир мерасонад ва Худо шарафманд хоҳад шуд. Дар ин роҳ мо ҳатто аз фикр кардан ё коре, ки ҷисм кӯшиш мекунад дар ҳаёти мо ба вуҷуд орад, боздошта мешавем, гарчанде ки мо ҳеҷ гоҳ инро дарк накунем!
