Ин киштӣ ғарқ мешавад!
Фарз кунед, ки шумо дар киштӣ ҳастед дар баҳри кушод, ва ногаҳон капитан эълон мекунад, ки киштӣ ғарқ шуданӣ аст. Оё аввалин фикрҳои шумо тарси марг ва чӣ гуна аз он канорагирӣ кардан хоҳад буд? Ман мутмаинам, ки шумо ҳама чизро дар бораи пул, ашё ва лаззатҳо фаромӯш мекунед.
Ҳоло фарз кунед, ки капитан эълон мекунад, ки наҷотдиҳандаҳо барои бехатар ба соҳил расонидани шумо дастрасанд. Шумо чӣ гуна ҷавоб медиҳед? Шумо фавран якеро мегиред ва онро зуд ва бехатар мепӯшед.
Мисли ин ҳикоя, ҳоло шумо дар баҳри кушоди ин ҷаҳон дар киштии ҳаёт шино мекунед – ва он қариб аст, ки ба дӯзах ғарқ шавад. Каломи Худо инро эълон мекунад:
Ҳама гуноҳ кардаанд (Румиён 3:23)
ва
музди гуноҳ марг аст (Румиён 6:23).
Вақте ки шумо ин эълонро мешунавед, оё ҳис мекунед, ки аз сабаби гуноҳҳоятон ғарқ мешавед ва агар ҳеҷ коре накунед, ба дӯзах меафтед? Китоби Муқаддас мегӯяд, ки шумо дар доварӣ дар назди Худои Муқаддас хоҳед истод (Румиён 14:12), ва агар номи шумо дар Китоби Ҳаёт навишта нашуда бошад, шумо ба кӯли оташ ғарқ хоҳед шуд (Ваҳй 20:15).
Оё шумо фикр мекунед чӣ гуна шумо метавонед фирор кунед? Капитани наҷоти шумо, Исои Масеҳ, эълон мекунад, ки чӣ гуна наҷот ёбед. Ӯ маргро барои ҳама чашидааст (Ибриён 2:10), ва бо файзи Худо ба шумо наҷотдиҳанда пешниҳод мекунад –
Ҳадяи Худо ҳаёти ҷовидонӣ аст (Румиён 6:23).
Он шуморо аз мавҷҳои хашмгини доварии Худо бар зидди гуноҳ бехатар ба соҳили осмон мебарад. Масеҳ аллакай доварии Худоро аз номи шумо бардоштааст (Ишаъё 53:5-6).
Ҷавоби шумо чист? Оё шумо ҳадяи Худоро, наҷотдиҳандаи ҳаёти ҷовидониро қабул мекунед? Оё ҳоло ин корро мекунед? Оё онро ба таъхир мегузоред? Ё онро рад мекунед? Интихоб аз они шумост. Ман аз шумо хоҳиш мекунам, ки ҳоло амал кунед. Гуноҳҳои худро ба Масеҳ эътироф кунед ва ба Ӯ эътимод кунед, ки шуморо бо қабули ҳадяи ройгони ҳаёти ҷовидонии Ӯ наҷот диҳад. Агар шумо бо он чӣ кор кардан мубориза баред, ба мо нависед. Мо метавонем кӯмак кунем!
