Дастури муҳим барои имондорони нав дар роҳи масеҳии онҳо

Хусусияти 1 – Майи 2018 — Маҷаллаи Файз ва Ҳақиқат

Нома ба имондорони нав

Ҳамватани азиз,

Вақте ки шумо қарор додед, ки ба Худованд Исо имон оваред ва Ӯро ҳамчун Худованд ва Наҷотдиҳандаи шахсии худ қабул кунед, ин бузургтарин қароре буд, ки шумо дар рӯи замин қабул карда метавонистед. Акнун шумо «ваъдаҳои ниҳоят бузург ва гаронбаҳо» доред (2 Пет. 1:4). Чунин ваъдаҳо аз худи Худованд мебошанд ва онҳо барои замон ва тамоми абадият мебошанд.

Шумо ҳаёти ҷовидонӣ доред; ин бебаҳо ва гаронбаҳост. «Худо ба мо ҳаёти ҷовидонӣ додааст, ва ин ҳаёт дар Писари Ӯст... Ин чизҳоро ба шумо, ки ба исми Писари Худо имон доред, навиштам, то бидонед, ки ҳаёти ҷовидонӣ доред» (1 Юҳ. 5:11,13). Ҳаёте, ки мо ҳоло дорем – ин ҳаёти ҷовидонӣ – ба мо имкон медиҳад, ки бо Худои Падар ва Писари Ӯ муошират кунем: «Муоширати мо бо Падар ва бо Писари Ӯ, Исои Масеҳ аст» (1:3).

Шумо бо Худо дар ҳаёти худ ба ояндаи бузург қадам мегузоред. «Қудрати илоҳии Ӯ ба мо ҳама чизеро, ки ба ҳаёт ва худотарсӣ тааллуқ дорад, ба воситаи дониши Ӯ, ки моро бо ҷалол ва фазилат даъват кардааст, додааст» (2 Пет. 1:3).

Иҷозат диҳед, ки бо шумо мубодила кунам баъзе чизҳое, ки ба шумо дар оғози роҳи масеҳии шумо кӯмак мекунанд. Ман шуморо ташвиқ мекунам, ки дар бораи қарори худ барои пайравӣ ба Худованд Исо ба дигарон нақл кунед. Медонам, ки шумо шояд каме тарсед – ман ҳам тарсида будам – аммо Худованд ба шумо кӯмак мекунад. «Бо даҳон эътироф барои наҷот дода мешавад» (Рум. 10:10). Худованд Исо, пас аз эҳёи худ, гуфт: «Биравед ва нақл кунед» (Мат. 28:10); «Ӯ шарм намедорад, ки моро бародарон хонад» (Ибр. 2:11). Ҳавворӣ Павлус аз Инҷили Масеҳ шарм намедошт. Ӯ гуфт: «Ин қудрати Худо барои наҷот барои ҳар касе, ки имон дорад» (Рум. 1:16). Ӯ ҳамчунин гуфт: «Ман шарм намедорам, зеро медонам, ки ба кӣ имон овардаам ва мутмаинам, ки Ӯ метавонад он чиро, ки ба Ӯ супурдаам, то он рӯз нигоҳ дорад» (2 Тим. 1:12). Ҳавворӣ мехост, ки Тимотиюс ва мо «аз шаҳодати Худованди мо шарм надорем... балки... дар азобҳо барои Инҷил мувофиқи қудрати Худо шарик бошем» (ояти 8). Худованд шуморо қавӣ мегардонад (4:17), ба шумо имкон медиҳад, ки барои Ӯ истодагарӣ кунед. Аз Худованд калимаҳои дуруст ва ҳама чизеро, ки барои шаҳодат додан ба Ӯ лозим аст, пурсед.

*Дуо кардан* ниҳоят муҳим аст. Шумо бояд ҳама чизро мавзӯи дуо қарор диҳед. «Барои ҳеҷ чиз ғам нахӯред, балки дар ҳама чиз бо дуо ва илтиҷо, бо шукргузорӣ, хоҳишҳои худро ба Худо маълум кунед» (Фил. 4:6). «Ҳамеша бо тамоми дуо ва илтиҷо дар Рӯҳ дуо кунед» (Эфс. 6:18). «Ҳамеша шодӣ кунед, беист дуо кунед, дар ҳама чиз шукргузорӣ кунед; зеро ин иродаи Худо дар Исои Масеҳ барои шумост» (1 Тас. 5:16-18).

*Хондани Навиштаҳо* низ ниҳоят муҳим аст. Ба шумо Китоби Муқаддас лозим аст, ки мунтазам хонед. Ин тавр шумо дар файз ва дар дониши Худованд Исо афзоиш хоҳед ёфт. Ҷои хубе барои оғоз кардан хондани Инҷили Юҳанно аст. Ин китоби чорум дар Аҳди Ҷадид аст. Шумо аз хондани Каломи Худо лаззат хоҳед бурд – дар хотир доред, ки он чиро, ки мегӯяд, иҷро кунед. Худованд Исо дӯст медорад, ки масеҳиёни афзояндаро бубинад. Афзоиш яке аз хусусиятҳои мавҷудоти зинда аст. Азбаски мо дар Масеҳ ҳаёт дорем, мо метавонем дар Ӯ афзоиш ёбем.

Китобҳо ва маҷаллаҳои хуби библиявӣ зиёданд. Онҳоро бо Китоби Муқаддаси кушода хонед, оятҳои ишорашударо ҷустуҷӯ кунед. Нашрияҳои хуб ба шумо кӯмак мекунанд, ки гаронбаҳои Каломи Худоро бештар ва бештар фаҳмед ва қадр кунед. Агар шумо чизеро пайдо кунед, ки Худованд барои кӯмак ба шумо истифода кардааст, онро бо дигарон мубодила кунед, то онҳо низ рӯҳбаланд шаванд ва дар Худованд шодӣ кунанд. Ҳафт рӯз бе дуо ва хондан масеҳиро заиф мекунад. Мисли Береягиҳо бошед: «онҳо каломро бо тамоми омодагӣ қабул карданд ва ҳар рӯз Навиштаҳоро тафтиш мекарданд, то бифаҳманд, ки оё ин чизҳо ҳамин тавр буданд» (Аъм. 17:11).

*Муошират кардан* бо, ки маънои «бо» дигар имондорон буданро дорад, низ муҳим аст. Аз Худованд пурсед, чунон ки забурнавис кард, то қадамҳои шуморо бо каломи Ӯ роҳнамоӣ кунад (Заб. 119:133). Худованд ҳеҷ гоҳ шуморо ба гурӯҳе роҳнамоӣ намекунад, ки дар он ном ва Каломи Ӯ беэҳтиромӣ карда мешавад, ё дар он Рӯҳи Муқаддас хомӯш карда мешавад ё ғамгин мешавад.

Шумо роҳи худро бо Худованд оғоз кардед; бо Ӯ идома диҳед. «Дар имон устувор бошед» (Аъм. 14:22) то он даме, ки Худованд Исоро рӯ ба рӯ бубинед. Солҳои зиёд пеш Филип Додриҷ (1702-1751) ин суханони рӯҳбаландкунандаро навишта буд: «Файз аст, файзи озод, ки моро дар роҳ нигоҳ медорад. То он даме, ки мо рӯи Наҷотдиҳанда ва шаҳри Худои худро бубинем».

«Ӯ, ки дар шумо кори некро оғоз кардааст, онро то рӯзи Исои Масеҳ ба анҷом мерасонад» (Фил. 1:6).

Бигзор ин андешаҳо ба шумо кӯмак расонанд,

Пол Палмер, калонӣ

Мақолаҳои марбут

Имон

Мусобиқаи ҳаёт: Дарсҳо аз Сулаймон ва Павлус дар бораи имон

Ҳаёт мусобиқа аст, аммо пирӯзӣ дар муваффақияти дунявӣ ёфт намешавад. Аз ноумедии Сулаймон ва имони Павлус…

15 Мар 2025

Таълимоти козиб

Фаҳмидани бидъатҳо ва бидъаткорон: Муайян кардани дурӯғ

Омӯзед, ки чӣ тавр бидъатҳо ва бидъаткоронро дар дохили Калисо муайян кунед. Кашф кунед, ки чӣ тавр…

20 Янв 2025Майк Стелло

Куштор

Чаро дар 1 Юҳанно 3:15 гуфта шудааст, ки ҳеҷ қотил ҳаёти ҷовидонӣ надорад?

Бифаҳмед, ки чаро 1 Юҳанно 3:15 мегӯяд, ки ҳеҷ қотил ҳаёти ҷовидонӣ надорад, ҳарчанд муқаддасони Аҳди Қадим…

24 Сен 2024

Огоҳӣ

Чаро мо ба огоҳиҳои инсонӣ посух медиҳем, аммо огоҳиҳои Худоро нодида мегирем?

Мо ба огоҳиҳои инсонӣ дар бораи хатар ва заҳр гӯш медиҳем, аммо аксар вақт огоҳиҳои Худоро дар бораи гуноҳ ва…

15 Фев 2022

Рушди рӯҳонӣ

5/3/26 - Замини WiFi / БЕЙСБОЛ ВА ХИЗМАТ БА ХУДОВАНД

Кашф кунед, ки чӣ тавр як аналогияи бейсбол аҳамияти эътимод ба Худовандро, на ба худамон, ҳангоми дучор…

4 Май 2026

Дуо

Фаҳмиши дуо: Сӯҳбат бо Худо ва ҷанбаҳои он

Дуо сӯҳбат бо Худо аст, як амали осон ва табиӣ барои масеҳиён. Ҷанбаҳои асосии онро кашф кунед: илтиҷо…

5 Авг 2023