
Исроил
Фаҳмиши нақши Исроил: Пешгӯиҳо барои миллат
Фарқияти Китоби Муқаддас байни Исроил ва Калисоро биомӯзед. Оё пешгӯиҳои Аҳди Қадим барои Исроил айнан иҷро…

Исроил
Фарқияти Китоби Муқаддас байни Исроил ва Калисоро биомӯзед. Оё пешгӯиҳои Аҳди Қадим барои Исроил айнан иҷро…

Наҷот
Сабабҳои амиқи онро, ки чаро Исои Масеҳ ихтиёран дар салиб мурд, кашф кунед. Бифаҳмед, ки чӣ тавр қурбонии Ӯ…

Имондорони нав
Эй имондорони нав, дастури муҳимро барои роҳи масеҳии худ пайдо кунед. Дар бораи ҳаёти ҷовидонӣ, мубодилаи…
Хизмат
Кашф кунед, ки чӣ тавр амалҳои шумо, хоҳ калон ва хоҳ хурд, муҳаббати Масеҳро нишон медиҳанд ва дар ҳаёти…
Илҳоми Навиштаҳо
Китоби Муқаддас ба ҳамлаҳои асрҳо тоб овардааст, тамаддунҳоро фаро гирифтааст ва ба саволҳои амиқи зиндагӣ…

Таълимоти козиб
Омӯзед, ки чӣ тавр бидъатҳо ва бидъаткоронро дар дохили Калисо муайян кунед. Кашф кунед, ки чӣ тавр…
САВОЛ: Азбаски Довуд ва Мусо ҳарду одамкушӣ карданд ва бахшида шуданд, чаро дар 1 Юҳанно 3:15 гуфта шудааст, ки «ҳеҷ қотил ҳаёти ҷовидонӣ надорад»?
*ҶАВОБ:*Вақте ки мо дар бораи масеҳӣ фикр мекунем, мо ба шахсе ишора мекунем, ки Исои Масеҳро ҳамчун Наҷотдиҳанда ва Худованди шахсии худ қабул кардааст. Чунин шахс аз нав таваллуд шудааст – ҳаёти навро дар Масеҳ гирифтааст. Дарвоқеъ, Петрус то он дараҷа меравад, ки мегӯяд, масеҳиён «шарикони табиати илоҳӣ» шудаанд (2 Пет. 1:4). Аммо, ба пушаймонии бузурги мо, далелҳои фаровоне мавҷуданд, ки табиати кӯҳнаи гунаҳкор ҳанӯз ҳам мавҷуд аст. Павлус ба мо мегӯяд, ки «узвҳои худро, ки бар замин аст, бикушед» ва чанде аз онҳоро зикр мекунад: «зино, наҷосат, шаҳват, нафси бад ва тамаъкорӣ, ки бутпарастӣ аст... хашм, ғазаб, бадхоҳӣ, куфр, суханони зишт» (Қӯл. 3:5-8). Мо аз таҷрибаи талх медонем, ки ин гуна мушкилот бояд доимо ҳал карда шаванд. Табиати кӯҳнаи гунаҳкори мо то даме ки мо мемирем ё то даме ки Худованд худро дар Рабудан ба худ мегирад, бо мо хоҳад буд.
Дар номаи аввали худ, Юҳанно бо истилоҳоти мутлақ менависад. Ӯ одатан масеҳиро на ҳамчун шахсе, ки масеҳӣ шудааст, балки танҳо ҳамчун он чизе, ки дар ӯ ба таври хос масеҳӣ аст, муаррифӣ мекунад. Дар 1 Юҳанно 3:10 ӯ фарзандони Худо ва фарзандони иблисро муқоиса мекунад. Шахсони наҷотнаёфта ҳамчун фарзандони иблис дида мешаванд, ки Худованд дар Юҳанно 8:44 онҳоро «қотил аз ибтидо» меномад. Онҳо, мисли Қобил, ки бародари худро кушт, хусусиятҳои ин падари даҳшатнокро ошкор мекунанд. Касе, ки бародари худро нафрат дорад, дар ин ҷо қотил номида мешавад. Муҳаббат, аз тарафи дигар, табиати навро тавсиф мекунад ва далели он аст, ки шахс ҳаёти илоҳӣ дорад. Ҳамчун масеҳиён, мо якдигарро дӯст медорем. Ин муҳаббат на танҳо сухан ё эҳсосот, балки муҳаббат «дар амал ва дар ҳақиқат» аст (1 Юҳ. 3:18). Он ҳатто метавонад ҷони худро барои як масеҳии дигар фидо карданро дар бар гирад ва албатта, мубодилаи он чизеро, ки мо аз моли ин дунё бо бародари ниёзманд дорем, дар бар мегирад.
Барои масеҳиёни аввалия, инҳо масъалаҳои хеле амалӣ буданд. Вақте ки онҳо аз ҷониби мақомот таъқиб ва дастгир карда мешуданд, баъзан ба майдонҳо оварда мешуданд, ба онҳо силоҳ дода мешуд ва бар зидди якдигар барои мубориза то марг мисли гладиаторҳо барои фароғати издиҳоми хунхор гузошта мешуданд. Масеҳиён одатан аз мубориза барои ҳаёти худ бар зидди якдигар бо ин роҳ даст мекашиданд. Дар ҳоле ки ин рафтор тамошобинонро ноумед мекард, он инчунин шарҳҳои қадршиносонаро ба миён овард, ба монанди: «Бубинед, ки ин масеҳиён чӣ гуна якдигарро дӯст медоранд». Бисёриҳо тавассути ин намоиши амалии муҳаббат масеҳӣ шуданд.
Мусо ва Довуд ба таври қатъӣ масеҳӣ набуданд, балки муқаддасони Худои Аҳди Қадим буданд, ки мисли мо камбудиҳо доштанд. Онҳо одамкушӣ карданд, Мусо мустақиман (Хур. 2:11-15) ва Довуд ба воситаи вакил (2 Подш. 11:15-17). Ва бале, мутаассифона, масеҳиён низ одамкушӣ кардаанд. Дар ҳолатҳое, ки ин пеш аз наҷот ёфтани онҳо анҷом дода шуда буд, мо дуруст гуфта наметавонем, ки масеҳиён одамкушӣ кардаанд, зеро онҳо ҳанӯз масеҳӣ набуданд; гуноҳҳои онҳо ҳанӯз бахшида нашуда буданд. Аммо инкорнашаванда аст, ки масеҳиёни ҳақиқӣ одамкушӣ кардаанд.
Қотилӣ ва категорияҳои махсуси он худкушӣ ва исқоти ҳамл меваи табиати нав нестанд. Чунин амалҳо аз Масеҳ намеоянд ва бо Ӯ мувофиқат намекунанд. Табиати нави масеҳӣ, ки аз Худо гирифта шудааст, гуноҳ карда наметавонад. Аммо то даме ки ӯ ҳанӯз табиати кӯҳнаи аз Одам мерос гирифташударо дорад, имконияти содир кардани ҳар гуна амали бад мавҷуд аст. Аммо, Худо ба имондор ҳамчун қотил нигоҳ намекунад, балки ҳамчун шахсе, ки бахшида шудааст ва аз боло ҳаёт дорад.
Ҷавоб аз ҷониби Евгений П. Веддер, хурдӣ.