Субҳи як рӯз ҷавоне ба истгоҳи қатора давид, ба назди тирезаи чиптафурӯшӣ шитофт ва пурсид: «Қатораи соати 8:15 кай меравад?»
«Соати 8:15», — ҷавоб дод чиптафурӯш.
«Соати ронандаи таксӣ 8:10-ро нишон медиҳад. Соати шаҳр 8:12-ро нишон медиҳад. Соати Timex-и ман 8:14-ро нишон медиҳад. Аммо соати истгоҳи шумо аллакай 8:17-ро нишон медиҳад. Ба кадом соат бояд эътимод кунам?»
«Ҷаноб, шумо метавонед ба ҳар соате, ки мехоҳед, эътимод кунед, аммо қатораҳо аз рӯи соати истгоҳ мераванд – ва қатораи 8:15 ду дақиқа пеш рафт».
Ҳама мехоҳанд ба биҳишт раванд. Агар шумо метавонистед бо қатора ба он ҷо равед, ба кадом соат эътимод мекардед, то шуморо сари вақт ба қатора расонад? Соати Микки Мауси ронандаи таксӣ? Соати шаҳр? Timex-и шумо? Ё соати Худо?
Дар мавриди биҳишт, ягона интихоб соати Худо хоҳад буд. Ва он чӣ вақтро нишон медиҳад? Шумо метавонед онро дар Библия хонед:
Ҳоло вақти қабулшуда аст... ҳоло рӯзи наҷот аст (2 Қӯринтиён 6:2).
Аммо танҳо донистани вақти дуруст шуморо ба биҳишт намерасонад. Ба шумо инчунин чипта лозим аст – ва онҳо чунон гарон ҳастанд, ки ба Исо ҷони Ӯро арзиш доштанд. Библия мегӯяд:
Худо муҳаббати худро нисбат ба мо нишон медиҳад, ки ҳангоме ки мо ҳанӯз гуноҳкор будем, Масеҳ барои мо мурд (Румиён 5:8).
Аммо Худо ба шумо як чиптаи ройгон пешниҳод мекунад! Библия мегӯяд:
Музди гуноҳ марг аст, аммо атои Худо ҳаёти ҷовидонӣ дар Исои Масеҳ, Худованди мост (Румиён 6:23).
Пас, шумо чиро интизоред? Шумо мехоҳед ба биҳишт равед, ҳамин тавр не? Ҳама мехоҳанд! Вақти дуруст ҳоло аст. Ва чипта ройгон аст. Чиптаи худро ба биҳишт қабул кунед, пеш аз он ки дер шавад!
Мехоҳед дар бораи чӣ тавр ба биҳишт рафтан бештар донед? Бо мо тамос гиред!
