Хушхабар– Сентябри 2019 –Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат»
Паёме барои шумо
Худо наҷоти шуморо таъмин кард
• «Зеро Худо ҷаҳонро чунон дӯст дошт, ки Писари ягонаи Худро дод, то ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, талаф нашавад, балки ҳаёти ҷовидонӣ ёбад» (Юҳ. 3:16 NKJV ).
• «Масеҳ барои гуноҳҳои мо мурд... дафн карда шуд ва... рӯзи сеюм мувофиқи Навиштаҳо эҳё шуд» (1 Қӯр. 15:3-4).
• «Худо... моро ба воситаи Исои Масеҳ бо Худ оштӣ дод» (2 Қӯр. 5:18).
Шумо бояд наҷот ёбед
• «Ҳама гуноҳ кардаанд ва аз ҷалоли Худо маҳруманд» (Рум. 3:23).
• «Ҳамаи мо... нопокем... ва ҳамаи адолатҳои мо мисли латтаҳои палиданд» (Иш. 64:6).
• «Дил аз ҳама чиз маккортар ва бениҳоят бад аст; кӣ онро дониста метавонад?» (Ирм. 17:9).
Шумо худро наҷот дода наметавонед
• «Ҳар кӣ тамоми шариатро риоя кунад, вале дар як нуқта пешпо хӯрад, дар ҳама гуноҳкор аст» (Яъқ. 2:10).
• «Аз аъмоли шариат ҳеҷ ҷисме дар назари Ӯ сафед карда нахоҳад шуд, зеро ба воситаи шариат дониши гуноҳ аст» (Рум. 3:20).
• «Зеро шумо ба василаи файз ба воситаи имон наҷот ёфтаед, ва ин аз худи шумо нест; ин атои Худост, на аз аъмол, то ҳеҷ кас фахр накунад» (Эфс. 2:8-9).
Ба сабт бовар кунед
• «Ин кори Худост, ки шумо ба Он ки Ӯ фиристодааст, имон оваред» (Юҳ. 6:29).
• «Ҳар кӣ каломи Маро мешунавад ва ба Он ки Маро фиристодааст, имон меоварад, ҳаёти ҷовидонӣ дорад ва ба доварӣ намеояд, балки аз марг ба ҳаёт гузаштааст» (5:24).
• «Ин чизҳоро ба шумо, ки ба исми Писари Худо имон доред, навиштам, то бидонед, ки ҳаёти ҷовидонӣ доред» (1 Юҳ. 5:13).
Исоро ҳамчун Худованд эътироф кунед
• «Агар бо даҳони худ Худованд Исоро эътироф кунед ва дар дили худ имон оваред, ки Худо Ӯро аз мурдагон эҳё кардааст, наҷот хоҳед ёфт. Зеро бо дил ба адолат имон оварда мешавад, ва бо даҳон ба наҷот эътироф карда мешавад» (Рум. 10:9-10).
• «Ҳар кӣ Маро дар назди одамон эътироф кунад, Ӯро Ман низ дар назди Падари Худро, ки дар осмон аст, эътироф хоҳам кард» (Мат. 10:32).
• «Ҳар кӣ аз Ман ва каломи Ман шарм дорад, аз ӯ Писари Одам низ шарм хоҳад дошт, вақте ки Ӯ дар ҷалоли Худро меояд» (Луқ. 9:26).
Имон аъмоли нек ба вуҷуд меорад
• «Чӣ фоида дорад... агар касе гӯяд, ки имон дорад, вале аъмол надорад?... Имон худ аз худ, агар аъмол надошта бошад, мурда аст» (Яъқ. 2:14,17).
• «Зеро мо [ки имон дорем] офаридаи Ӯ ҳастем, ки дар Масеҳ Исо барои аъмоли нек офарида шудаем, ки Худо пешакӣ тайёр карда буд, то мо дар онҳо рафтор кунем» (Эфс. 2:10).
• «Онҳое, ки ба Худо имон овардаанд, бояд эҳтиёткор бошанд, то аъмоли некро нигоҳ доранд» (Тит. 3:8).
Мо метавонем ба шумо бештар гӯем!
Ин мақола ҳамчун рисолаи Инҷил аз Файз ва Ҳақиқат
