Чӣ фикри аҷибро ба миён овард, Ё кӣ онро пешниҳод кард, Ки мо, Калисо, ба ҷалол овардашуда, Бо Писар баракат ёбем?
Эй Худо! Ин фикр аз Ту буд, (Танҳо аз Ту буда метавонист), Самари ҳикмат, муҳаббати илоҳӣ, Хоси Ту:
Зеро, яқин, ҳеҷ ақли дигар, Барои фикрҳои ин қадар ҷасур, ин қадар озод, Бузургӣ ё қувват, ҳеҷ гоҳ намеёфт; Танҳо аз Ту буда метавонист.
Ангезаҳо низ аз Ту, Нақша, маслиҳат, аз Ту! Барои Писари Ту сохта шудааст, устухони устухони Ӯ, Дар ҷалоли дурахшон тобад.
Эй Худо, бо шодии бузург Фикри аҷиби Туро мебинем, Бар тахти Ӯ, дар ҷалоли дурахшон Арӯси Масеҳ хоҳад буд.
Бо Рӯҳи Муқаддас мӯҳр зада шудаем, Мо дар он муҳаббат пирӯз мешавем, Фикри аҷиби Ту ифтихори моро сохтааст, Ҷалол бо Масеҳ дар боло. —Ҷорҷ В. Виграм (1805–1879)
