Омин! Ва Мавлуди Исо муборак!
Дар ин мавсими сол шунидани баъзе қисматҳои «Масеҳ»-и Ҷорҷ Фредерик Ҳендел анъанавӣ аст. Қариб ҳар як шахс дар ҷаҳони ғарбӣ «Хор Ҳаллелуя»-и машҳурро аз ин ораторияи машҳур, ки соли 1741 навишта шудааст, шунидааст. Барои бисёриҳо шояд тааҷҷубовар бошад, ки ин асар – ки комилан аз иқтибосҳои мустақим аз Ишаъё, Аюб, Забур, Ҳаггай, Малокӣ, Закарё, Луқо, Матто, Юҳанно, Қӯринтиёни Аввал ва Ваҳй иборат аст – аслан ҳамчун фароғати толори консертӣ барои мардум навишта шуда буд. Танҳо нӯҳ сол пас аз нахустнамоиши он, ин асари илҳомбахш дар калисо пешниҳод шуд ва ҳамчун ибодат барои имондорон дида шуд. Замонҳо тағйир ёфтаанд! Масеҳи Ҳендел ба се қисм тақсим мешавад. Қисми якум таваҷҷӯҳи шунавандагонро ба пешгӯӣ ҷалб мекунад, ки нақшаи аҷиби Худоро барои наҷот додани инсоният аз гуноҳ ва марг тавассути кори Писари Ӯ, Масеҳ, ошкор кардааст. Қисми дуюм таваҷҷӯҳи моро ба таваллуд, ҳаёт ва кори наҷотбахши Худованди мо дар салиб равона мекунад. Қисми сеюм суруди шукргузорӣ барои сарнагун кардани ниҳоии гуноҳ ва марг аст, ки бо хори бузурги ояти рост (Ваҳй 5:12) ба охир мерасад. Агар матни Масеҳ бе нотаи мусиқӣ хонда шавад, фаҳмидан осон аст, ки чаро ин асар чунин ҷолибияти доимӣ дорад – ин ҳикояи наҷот аст, ки мустақиман аз Каломи Худо иқтибос оварда шудааст. Вақте ки мо мерафтем аз толори консертӣ, ки дар он ин оратория иҷро шуд, ман шунидам, ки марде нотаи мусиқии Ҳенделро танқид мекунад. Ҳамроҳи ӯ ҷавоб дод: «Ҳендел шояд дар тарзи пешниҳоди ҳикоя кӯтоҳӣ карда бошад, аммо худи ҳикоя комил аст». Ба шарҳи ӯ ман илова кардам: «Омин! Ва Мавлуди Исо муборак!» Аз ҷониби Ларри Ондреҷак
«Лоиқ аст Баррае, ки кушта шуд, то қудрат ва сарват ва ҳикмат, ва қувват ва шараф ва ҷалол ва баракат гирад!» (Ваҳй 5:12 NKJV)
