Оё шумо хушхабарро шунидаед?
Дар бораи КИТОБИ МУҚАДДАС
Ба ман гуфтанд, ки барои фаҳмидани Китоби Муқаддас ба ман омӯзиши махсус лозим аст. Ба ман гуфтанд, ки онро нахонам. Аммо рӯзе ман онро хондам ва он ба мисли нури офтоб ба дили ман буд. Китоби Муқаддас дар ҳақиқат Худост, ки бо ман сухан мегӯяд ва ман онро фаҳмида метавонам.
Зеро Худо ҷаҳонро чунон дӯст дошт, ки Писари ягонаи Худро дод, то ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, талаф нашавад, балки ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошад (Юҳанно 3:16).
Оё барои фаҳмидани ин хушхабар ба донишманди Китоби Муқаддас лозим аст? Ин хеле содда аст! Худо он чизеро, ки мегӯяд, дар назар дорад ва он чизеро, ки дар назар дорад, мегӯяд. Ман ба он чизе, ки Худо мегӯяд, бовар дорам.
Дар бораи НАҶОТ
Гарчанде ки Китоби Муқаддас мегӯяд, ки ман гуноҳкорам ва сазовори марг ҳастам –
Ҳама гуноҳ кардаанд ва аз ҷалоли Худо маҳруманд (Румиён 3:23),
ва
музди гуноҳ марг аст (Румиён 6:23) –
аммо хушхабаре ҳаст, ки тарси маро аз марг ва доварӣ дур кард.
Он мегӯяд, ки ҳамаи гуноҳҳои мо метавонанд бо имон овардан ба Исои Масеҳ бахшида шаванд:
Ба Худованд Исои Масеҳ имон овар, ва наҷот хоҳӣ ёфт (Аъмол 16:30-31). Хуни Исои Масеҳ, Писари Ӯ, моро аз ҳар гуноҳ пок мекунад (1 Юҳанно 1:7). Касе ки каломи Маро мешунавад ва ба Фиристандаи Ман имон меоварад, ҳаёти ҷовидонӣ дорад ва ба доварӣ намеояд, балки аз марг ба ҳаёт гузаштааст (Юҳанно 5:24).
Дар бораи АЪМОЛИ НЕК
Ва боз хушхабари дигар! Барои ин бахшиш ба мо кор кардан лозим нест. Мо онро ҳамчун тӯҳфаи ройгон мегирем, зеро Исои Масеҳ аллакай бо марг дар салиб барои он пардохт кардааст.
Ин тӯҳфаи Худост, на аз аъмол, то ҳеҷ кас фахр накунад (Эфсӯсиён 2:8-9). На аз аъмоли адолат, ки мо кардаем, балки мувофиқи раҳмати Худ моро наҷот дод (Титус 3:5).
Чӣ хабари бузург! Гуноҳҳои мо бо имон овардан бахшида мешаванд – новобаста аз аъмоли нек. Аъмоли нек моро наҷот намедиҳанд. Онҳо натиҷаи наҷоти мо ҳастанд, на сабаби он.
Дар бораи ПУРГАТОРИЯ
Дини ман ба ман гуфт, ки вақте ман мемирам, пеш аз рафтан ба осмон бояд бо оташи purgatory пок шавам. Аммо Исо ба дузди тавбакарда дар салиб гуфт:
Имрӯз ту бо Ман дар Биҳишт хоҳӣ буд (Луқо 23:43).
Он дузд ба purgatory нарафт. Ӯ рост аз салиби худ рафт, то бо Масеҳ бошад, ки хуни Ӯ ӯро аз гуноҳҳояш пок кард.
Ҳавворӣ Павлус мегӯяд, ки вақте имондор «аз ҷисм дур аст», ӯ «бо Худованд ҳозир аст» (2 Қӯринтиён 5:8). Дар Китоби Муқаддас purgatory вуҷуд надорад. Чӣ хушхабар!
Дар бораи ШУМО
Ҳар касе ки ба Худованд Исои Масеҳ дар ҳақиқат имон оварад ва аз гуноҳҳояш тавба кунад, наҷот ёфтааст ва барои осмон омода аст. Худо дурӯғ гуфта наметавонад ва Каломи Ӯ тағйир намеёбад. Оё шумо имрӯз наҷоти комили Ӯро қабул намекунед?
