Оё ин дар ҳақиқат Соли Нави хушбахтона хоҳад буд?
• Хушбахт? Нав?
Маросими таҷлили Соли Нав бешубҳа ҳеҷ яке аз инҳо нест. Ҳизбҳо, фароғат, бозиҳо, шодмонӣ ва мастии даҳшатнок дар рӯзи Соли Нав аз замони ихтирои тақвим идома доранд.
Мо мегӯем, «Соли Нав муборак», аммо таҷрибаи гузашта баръакс нишон медиҳад. Кайфияти ҳукмрон ҳамеша пессимистӣаст. Ҳатто худи ҳаёт кӯҳна ва пӯсида— омода аст, ки ҳар лаҳза фурӯ резад.
• Оянда?
Тақрибан 2000 сол пеш, Худо тавассути ҳавворӣ Юҳанно гуфт: «Инак, Ман ҳама чизро нав мекунам» (Ваҳй 21:5)
Таҳқиқи дақиқи китоби Ваҳй, ки дар он ин ибора ёфт шудааст, баъзе аз чизҳои «нав»-ро, ки Худо дар ояндаи наздик хоҳад кард, ошкор мекунад:
- Навъи навъи замин ки дар он хунрезӣ, ҷинояткорӣ ва худхоҳӣ аз байн меравад
- Муносибати нав байни мардон дар асоси муҳаббати илоҳӣ
- Муносибати нав ба Худо ки боиси ибодати самимӣ ба Ӯ мегардад
• Ҳозир?
«Ин метавонад дар бораи оянда дуруст бошад, — мегӯяд насли ҳозира, — аммо дар бораи ин ҷо ва ҳозир чӣ?»
Дар ин ҷо низ, Худо манбаи ҳама чизест, ки дар ҳақиқат нав номида мешавад.
Баъзе аз чизҳои наверо, ки Ӯ ба онҳое медиҳад, ки Писари Ӯ Исои Масеҳро ҳамчун Наҷотдиҳанда ва Худованди худ қабул мекунанд, баррасӣ кунед:
• Суруди нав
Нависандаи Забур 40 тасвир мекунад, ки чӣ тавр Худо ӯро аз чоҳи даҳшатноки гили лойбардошт, чӣ тавр Ӯ пойҳои ӯро бар санг гузошт ва суруди нав дар даҳони ӯ гузошт.
Ин суруди нав танҳо ба забурнавис маҳдуд нест. Одамони оддӣ мисли шумо ва ман имрӯз ин суруди навро меомӯзанд!
• Рӯҳи нав
Ҳизқиёл, дар боби 36, мегӯяд, ки ин рӯҳи нав аз бахшиш ва поксозии Худобармеояд.
Он тамоми муносибат ва назари шахсро тағйир медиҳад. Муҳаббат, шодӣ ва сулҳу оромӣ хусусиятҳои бартаридоштаи касе мегарданд, ки рӯҳи навро аз Худо гирифтааст.
• Ҳисси нави самт
Вақте ки ду бародар, Андриёс ва Петрус, бо Исои Масеҳ вохӯрданд, тамоми ҷараёни ҳаёти онҳо тағйир ёфт, зеро онҳо ба пайравӣ аз Ӯ шурӯъ карданд (Матто 4:18–20).
Ин ду моҳигири номаълум дар байни гурӯҳи хурди мардони содиқ буданд, ки Империяи бузурги Румро то бунёди он такон доданд ва мардумро ба Масеҳ ҳамчун ягона Наҷотдиҳандаи гунаҳкоронишора карданд.
• Ҳозир оғоз кунед!
Чаро ин соли нав ҳаёти навро оғоз накунед бо қабули Масеҳ ҳамчун Наҷотдиҳандаи шахсии худ?
Шумо метавонед инро бо риояи Каломи Худо анҷом диҳед: «Ҳар кӣ исми Худовандро хонад, наҷот хоҳад ёфт» (Румиён 10:8–9)
Агар шумо ҳозир ин корро кунед, шумо метавонед аз боварӣ дошта бошед, новобаста аз он ки чӣ рӯй медиҳад!
— Г. Штайдл
