Ҳамон лаҳза пас аз таваллуди Исо, Луқо 2 ба мо ҳодисаҳоеро нишон медиҳад, ки яке паси дигар ба таври муназзам ва дар иҷрои талаботи Қонун сурат мегиранд: эълон ба чӯпонон, боздиди онҳо ва ошкор кардани ин чизҳо, хатнаи Ӯ, муаррифии Ӯ дар маъбад ва тамосҳо дар он ҷо бо Шимъӯн ва Аннаи пиронсол.
Ҳодисае, ки Матто сабт кардааст, дар вақти дертар рух медиҳад. Кӯдак ҳоло кӯдаки хурдсол аст, оила дар хона аст, мардони хирадманд аз Шарқ омадаанд, то ин Подшоҳи таваллудшудаи яҳудиёнро ибодат кунанд ва ба Ӯ тӯҳфаҳо пешниҳод кунанд. Ӯ дар Ерусалим, пойтахт нест, балки дар Байт-Лаҳм, ҷое, ки Мико пайғамбар пешгӯӣ карда буд. Подшоҳ Ҳиродус ва тамоми Ерусалим дар изтироб ҳастанд. Худо мардони хирадмандро роҳнамоӣ мекунад ва онҳоро огоҳ мекунад, ки пас аз пешниҳоди тӯҳфаҳои худ аз роҳи дигар раванд.
Худо ҳоло Юсуфро дар хоб роҳнамоӣ мекунад, ки бо оилааш ба Миср фирор кунад ва дар он ҷо бимонад, то даме ки дастурҳои минбаъда дода шавад. Юсуф фавран итоат кард. Шайтон Исоро ба ҳар роҳе, ба ҷуз он чизе ки Худо муқаррар карда буд, ба қатл мерасонд: дар салиб барои гуноҳҳои мо! Аммо Худо Писари Худро ва оилаеро, ки Ӯро дар он ҷойгир карда буд, ҳифз кард.
Ҳамин тариқ, Худованди мо Исо паноҳанда шуд, ки талхии таъқибро аз сабаби он ки Ӯ ки буд, Подшоҳи таъиншудаи яҳудиён аз ҷониби Худо чашид! Бисёре аз пайравони Ӯ имрӯз низ паноҳандаанд. Оё мо бо онҳо ҳамдардӣ мекунем, ба онҳо кӯмак мекунем? Ӯ мекунад! Ӯ азоби онҳоро медонад ва ҳатто метавонад эҳсос кунад, ки кӯдакон вақте ки волидонашон паноҳандаанд, чӣ азоб мекашанд.
