Унинг фуқаролари сифатида яшаш
Худо Шоҳлигида
Шоҳлик — бу шоҳ ёки суверен ҳукмронлик ва ҳокимиятни амалга оширадиган ҳудуд, салтанат, ҳукмронлик, мамлакат ёки соҳадир. Худонинг шоҳлиги ҳамма нарсани қамраб олувчи бўлиб, «осмон шоҳлиги», «Ўғил шоҳлиги» ва «Ота шоҳлиги» каби турли жиҳатларга эга. Ушбу қисқа мақолада менинг истагим Худонинг шоҳлиги ва унинг бугунги кундаги аҳамиятини Муқаддас Ёзувлардан тушунганимдек кўриб чиқишдир.
Худонинг абадий ҳокимияти
Муқаддас Ёзувлар Худонинг бутун дунёнинг шоҳи ва ҳокими эканлигини тасдиқловчи ҳаволаларга тўла:
Раббимиз абадий ва абадий Шоҳдир (Забур 10:16 KJV).
Чунки Худо қадимдан менинг Шоҳимдир, ер юзида нажотни амалга оширади (Забур 74:12).
Чунки Раббимиз буюк Худо ва барча худолардан устун буюк Шоҳдир (Забур 95:3).
Худонинг шоҳ эканлигини кўрсатишдан ташқари, бу оятлар ва бошқа кўплаб оятлар дунё Унинг шоҳлиги эканлигини кўрсатади. Шунинг учун Худонинг шоҳлиги ўз доирасида универсалдир (чапдаги расмга қаранг).
Ўтмишдан ҳозирги кунгача
Вақти-вақти билан Худо ер шоҳлигини инсонлар қўлига топширди. У аввал уни Одам ва Ҳавво қўлига топширди – ва биз бунинг қандай мутлақ муваффақиятсизлик билан тугаганини биламиз (Ибтидо 1:28, 3:1-13). У Нуҳга дунё шоҳлигини ёки ҳукуматини берди, лекин у ҳам муваффақиятсизликка учради ва ҳатто ўзини бошқара олмай қолди, чунки у чодирида маст ва яланғоч ҳолда топилди (Ибтидо 9:1-7, 20-23).
Шундан сўнг Худо Исроил устидан кўп йиллар давомида уларнинг шоҳи сифатида ҳукмронлик қилди, Мусо, Ёшуа ва ҳакамлар каби бир нечта кишиларни Ўз вакиллари ёки бош вазирлари сифатида ишлатди. Исроил ҳақида гапирар экан, Билам шундай деди: «Улар орасида шоҳнинг ҳайқириғи бор» (Саноқлар 23:21). Гидеон Раббимиз уларнинг шоҳи эканлигини жуда яхши тушунарди, шунинг учун у Исроил устидан ҳукмронлик қилиш таклифини кескин рад этиб, шундай деди: «Раббимиз сизлар устидан ҳукмронлик қилади» (Ҳакамлар 8:22-23). Бу Исроил Раббимизга қарши исён қилиб, ўзларига шоҳ бўлишини истагунча давом этди: «Лекин улар: «Бизга ҳукмронлик қилиш учун шоҳ бер», деганларида, Самуилга ёқмади. Ва Самуил Раббимизга дуо қилди. Ва Раббимиз Самуилга деди: «Халқнинг барча айтганларига қулоқ сол: чунки улар сени эмас, балки Мени рад этдилар, токи Мен улар устидан ҳукмронлик қилмайин» (1 Шоҳлар 8:6-7).
Худо уларга ўз қалбларига мос одамни, Саулни берди. У улкан муваффақиятсизликка учради. Кейинчалик, Худо уни четлатди ва Ўз қалбига мос одамни, Довудни Ўз халқи Исроил устидан шоҳ ва чўпон қилиб тахтга ўтқизди. Довуд шоҳлик Худоники эканлигини тўлиқ тушунарди – унинг шоҳлик ҳақида нима деганини эшитинг: «У ўғлим Сулаймонни Исроил устидан Раббимиз шоҳлигининг тахтига ўтириш учун танлади» (1 Солномалар 28:5). «Шунда Сулаймон отаси Довуд ўрнига Раббимизнинг тахтига шоҳ сифатида ўтирди ва муваффақиятга эришди; ва бутун Исроил унга итоат қилди» (1 Солномалар 29:23).
Худо бутун ер юзининг шоҳидир. Инсонлар Унинг ҳукмронлигига бўйсунсинлар ёки исён қилсинлар, бу Унинг абадий шоҳ эканлигини ўзгартирмайди: «... токи тириклар Олий Зот инсонлар шоҳлигида ҳукмронлик қилишини ва уни кимга хоҳласа, ўшанга беришини ва унинг устидан энг паст [паст] инсонларни ўрнатаётганини билсинлар» (Дониёл 4:17).
Ҳозиргидан келажакка
«Инсон Ўғли Ўз фаришталарини юборади ва улар Ўз шоҳлигидан [ердан] барча тўсиқларни ва ёмонлик қилувчиларни йиғиб оладилар» (Матто 13:41) вақти келади. Ёвузлик ва ёвуз кишилар Унинг шоҳлигидан тозаланади ва У Ўз буюк кучини олиб, 1000 йил ҳукмронлик қилади. Лекин ҳозирча У инсонга ўз кунини ўтказишга рухсат бермоқда, бу эса Гуноҳкор Одамда – Ҳалокат Ўғли, Антихристда ўз чўққисига етади.
Инжилларни ва Мактубларни ўқиганимизда, «осмон шоҳлиги» ва «Худо шоҳлиги» иборалари баъзан ўзаро алмаштириладиган бўлса-да, фарқлар борлигини кўрамиз. Худонинг шоҳлиги ҳозир Унга бўйсунган инсонларнинг қалбларида ва ҳаётларида давом этмоқда. Осмон шоҳлиги ҳам давом этмоқда, лекин шоҳ йўқлиги сабабли сирли равишда. Шунинг учун бугунги кунда Христианлик [динга эътиқод қилувчи христианлик] сирли осмон шоҳлиги бўлиб, у буғдой ва бегона ўтларбилан далага, денгиздаги ҳар хил яхши ва ёмоннарсаларни қамраб олувчи тўрга, ва беш доно ва беш аҳмоқ қизга ўхшатилади (Матто 13 ва 25-бобларга қаранг). Буғдой ва бегона ўтлар, яхши ва ёмон, доно ва аҳмоқ аралашмаси ичида бизда Худога содиқ бўлган нарса бор. Ҳақиқатан ҳам қайта туғилганлар бу масаллардаги буғдой, яхши ва донодирлар. Улар ҳақиқатан ҳам христианлик давридаги Худонинг шоҳлигидир.
Осмон шоҳлиги бутун ер юзида куч ва шон-шараф билан ўрнатиладиган вақт келади. Ўша 1000 йил давомида Исо Масиҳ Инсон Ўғли сифатида ер юзида ҳукмронлик қилади. «Бўри ҳам қўзи билан яшайди, қоплон эчки боласи билан ётади; бузоқ, ёш шер ва семиз ҳайвон бирга бўлади; ва кичик бола уларга етакчилик қилади. Сигир ва айиқ бирга ўтлайди; уларнинг болалари бирга ётади: ва шер буқа каби сомон ейди. Эмизикли бола илоннинг тешигида ўйнайди, ва сутдан ажратилган бола қўлини заҳарли илоннинг уясига солади. Улар Менинг бутун муқаддас тоғимда зарар етказмайдилар ва йўқ қилмайдилар: чунки ер юзи Раббимизнинг билими билан сувлар денгизни қоплаганидек тўлади» (Ишаё 11:6-9). Бундан кейин Ўғил шоҳликни Худога топширади ва Худо ҳамма нарсада ҳамма бўлади (1 Коринфликларга 15:24-28 га қаранг).
Бугунги кунда шоҳлик хусусияти
Энди, У инсонлар шоҳлигида ҳукмронлик қилаётганидан ташқари, Худо Ўз Ўғлини қабул қилган ва Унга бўйсунган эркаклар ва аёллар, ўғил болалар ва қиз болаларнинг қалбларида ва ҳаётларида ҳам ҳукмронлик қилмоқда. Имонлиларнинг қалбларида ва ҳаётларида Худо шоҳлигининг хусусияти ахлоқий табиатга эга, чунки Руҳнинг кучи билан имонли Шоҳ, Раббимиз Исо Масиҳнинг ахлоқий хусусиятларини намоён этади. Ҳаворий Павлус Римликларга 14:17 да улардан баъзиларини санаб ўтган: «Чунки Худонинг шоҳлиги овқат ва ичимлик эмас; балки солиҳликва тинчликва Муқаддас Руҳдаги қувончдир». Булар, бошқалар қаторида, Галатияликларга 5:22-23 да Руҳнинг меваси сифатида ҳам санаб ўтилган. Масиҳнинг ахлоқий хусусиятлари бўлганлиги сабабли, улар Худо шоҳлигининг ҳар бир фарзандини белгилаши керак.
Қандай қилиб қисм бўлиш мумкин
Шоҳликнинг бу руҳий жиҳатига киришнинг фақат битта йўли бор, бу унга туғилишдир. Биз ҳаммамиз зулмат шоҳлигида туғилганмиз. Лекин суверен иноят орқали биз ўша шоҳликдан озод қилиндик ва Худонинг азиз Ўғлининг шоҳлигига олиб келиндик. Бу янги туғилиш орқалидир – Худонинг шоҳлигига кириш учун биз қайта туғилишимиз керак! Юҳанно 3:3-7 да Раббимиз Исо Никодимга бу илоҳий зарурат эканлигини айтди: «Исо жавоб бериб, унга деди: «Ростдан ҳам, ростдан ҳам сенга айтаман, агар инсон қайта туғилмаса, Худонинг шоҳлигини кўра олмайди». Никодим унга деди: «Инсон қариганда қандай туғилиши мумкин? У иккинчи марта онасининг қорнига кириб, туғилиши мумкинми?» Исо жавоб бериб, деди: «Ростдан ҳам, ростдан ҳам сенга айтаман, агар инсон сувдан ва Руҳдан туғилмаса, Худонинг шоҳлигига кира олмайди. Тандан туғилган тандир; ва Руҳдан туғилган руҳдир. Мен сенга: «Сиз қайта туғилишингиз керак», деганимга ҳайрон бўлма». Бугунги кунда ҳам шундай – Худонинг шоҳлигига кириш учун янги туғилиш ҳали ҳам илоҳий заруратдир.
Азиз ўқувчи, мен «қайта туғилиш» деган сўзни тилга олганимда, баъзи одамларнинг хаёлига биринчи бўлиб сувга чўмиш келишини биламан. Чўмиш қайта туғилиш эмас, Раббимиз ҳам Никодимга бориб чўмилишни айтмаган. Аксинча, У Никодимга Худонинг шоҳлигининг бир қисми бўлиш учун Худонинг ҳаёти кераклигини айтган. Юҳанно 1:13 да бизга қайта туғилганлар ҳақида айтилади: улар «қондан ҳам эмас, таннинг иродасидан ҳам эмас, инсоннинг иродасидан ҳам эмас, балки Худодандир». Бу инсоннинг ҳеч қандай алоқаси бўлмаган нарса; бу бутунлай Худонинг ишидир. Худди дунёга туғилгандагидек, туғилаётган боланинг содир бўлаётган воқеага мутлақо алоқаси йўқ. Боладан ҳеч қандай саъй-ҳаракат талаб қилинмайди ва чақалоқ онасига ҳеч қандай ёрдам бера олмайди.
Инсон хушхабарни эшитганда ва унга ишонганда қайта туғилади. Калом қалбга киради ва Худонинг буюк кучи билан У ишонувчига янги, абадий ҳаёт бахш этади. Инсон шундай қилиб қайта туғилади, Худонинг фарзанди ва Худо шоҳлигининг меросхўри бўлади (Ёқуб 1:18; 1 Бутрус 1:23 га қаранг).
Бугунги кунда имонлилар учун
Бугунги кунда шоҳликнинг фарзандлари ва ҳақиқий фуқаролари бўлган бизлардан нима кутилади? Муқаддас Китобда айтилишича, биз:
Руҳнинг мевасини – Худонинг Руҳи томонидан қалбларимизда қайта яратилган Масиҳнинг ахлоқий хусусиятларини намоён этишимиз керак. Осмон шоҳлиги ер юзида ўрнатилганда, шоҳлик қонунлари ҳам шундай бўлади: севги, қувонч, тинчлик, сабр-тоқат, мулойимлик, яхшилик, имон, камтарлик, ўзини тутиш ...» (Галатияликларга 5:22-23). Бу хусусиятлар Раббимиз Тоғдаги Ваъзда шоҳлик тамойилларини тақдим этганда пайдо бўлаётганини кўриш мумкин (Матто 5:1-7:29). Биз Минг йилликни кутишимиз шарт эмас – бу ва Масиҳнинг бошқа хусусиятлари ҳозироқ бизда кўриниши керак!
- У йўқлигида Унга содиқ, вафодор ва ҳақиқий бўлишимиз керак, худди Мефибошет Довудга нисбатан бўлганидек (2 Шоҳлар 19:24).
- Шоҳона ва руҳоний хизматни бажаришимиз керак: «Лекин сизлар танланган авлод, шоҳона руҳонийлик, муқаддас миллат, ўзига хос халқсиз; токи сизларни зулматдан Ўз ажойиб нурига чақирган Зотнинг мақтовларини эълон қилсингиз» (1 Бутрус 2:9). Биродарлар, сиз ва мен Шоҳлар Шоҳи, Раббимиз Исо Масиҳнинг мўъжизалари, шон-шарафлари ва гўзалликлари ҳақида гапириш ва Унинг Ўғли, Раббимиз Исо Масиҳ ҳақидаги Худонинг хушхабарини эълон қилувчи элчилари сифатида Унга қувонч билан хизмат қилиш шарафига эгамиз. Яхши, меҳрибон ва раҳмдил бўлиш, дунёвий бойликларимизни ва Шоҳнинг сўзларини хушхабарда бўлишиш, ёшларни ва қарияларни ўргатиш ва ҳаммага Худонинг шоҳлигига йўлни кўрсатиш – бу Шоҳ йўқлигида Унга хизмат қилиш учун бизда мавжуд бўлган кўплаб имкониятлардан фақат бир нечтасидир.
- Дарҳақиқат, «Шоҳлик, куч ва шон-шараф абадий Сенгадир. Омин» (Матто 6:13).
