Дар соли 1989, як U.S. News & World Report мақолаи сарпӯш бо ин суханон, ки дар болои абри занбӯруғӣ навишта шуда буд, оғоз ёфт: “Лоиҳаи рӯзи қиёмати Амрико: ИМА нақшаи махфии наҷотро дар сурати ҷанги ҳастаӣ дорад, аммо оё он кор хоҳад кард?” Имрӯз, ИМА (ва ҳар як қудрати дигари ҷаҳонӣ) нақшаи муфассале дорад, ки Давомнокии Ҳукумат (COG)-ро дар давоми ҳамлаи душман нигоҳ дорад. Аммо ҳоло бузургтарин тарс аз ҳамлаи террористӣ аст, на ҳастаӣ.
Қисми ҷолибтарини COG-и имрӯза ҳанӯз ҳам ҳамчун “kneecap” маълум аст, лақаби “Пости фармондеҳии ҳавоии ҳолати фавқулоддаи миллӣ.” Пас аз он ки террористон ҳавопаймоҳоро ба Биноҳои Дугона ва Пентагон бархӯрданд ва дигаре ба Капитолий равона буд, “kneecap” Президент Буш ва мушовирони калидии ӯро дар аксари рӯзи 11-уми сентябри соли 2001 ба ҳаво баровард, то ҳукуматро то гузаштани хатар дар рӯи замин кор кунад. Аммо мунаққидон дар соли 89 ва боз дар соли 01 гуфтанд, ки “kneecap” ҷиддӣ ноқис буд ва “бехатар” набуд.
Ин моро водор мекунад, ки дар бораи рӯзи қиёмат саволҳои ҷиддӣ диҳем. Оё шумо аз ҳамлаи дигари бузурги террористӣ метарсед? Оё шумо хавотиред, ки ҳамлаи навбатӣ силоҳҳои қатли омро дар бар мегирад, ки воқеан метавонад рӯзи қиёматро ба вуҷуд орад? Оё шумо метарсед, зеро барои рӯ ба рӯ шудан бо марг омода нестед? Оё шумо нақшаи фирори бехатар доред? Оё шумо мутмаин ҳастед, ки он кор хоҳад кард?
Оё шумо дар бораи марде шунидаед, ки аз ҳамлаи террористӣ ин қадар хавотир буд, ки аз сактаи дил мурд? Нагузоред, ки ин ба шумо рӯй диҳад. Агар нақшаи рӯзи қиёмати ИМА бехатар набошад, нақшаи шумо низ нахоҳад буд – агар он аз ҷониби беҳтаринҳо дар тиҷорати наҷотдиҳӣ тарҳрезӣ нашуда бошад. Кӣ ин хоҳад буд? Худо!
“Нақшаи Худо чист?” шумо мепурсед. Он дар Библия аст – нақшаи бехатар барои наҷот додани шумо аз нобудии абадӣ. Он бо ин суханон оғоз меёбад:
Зеро Худо ҷаҳонро чунон дӯст дошт, ки Писари ягонаи Худро дод, то ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, талаф нашавад, балки ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошад (Юҳанно 3:16).
Шумо метавонед як қисми нақшаи бехатарии Худо бошед, агар шумо иқрор шавед, ки шумо гуноҳкоре ҳастед, ки худро наҷот дода наметавонед, ва сипас ба Исо ҳамчун ягона шахсе, ки метавонад, эътимод кунед. Мо метавонем ба шумо гӯем, ки чӣ тавр! Ҳоло ин корро кунед ва шумо нақшаи рӯзи қиёматро хоҳед дошт, ки бехатар аст. Худо онро кафолат медиҳад.
