Аз чӣ метарсӣ? Бемор шудан? Аз даст додани кор? Нокомӣ дар мактаб? Ғорат шудан? Марг?
Зиндагӣ пур аз чизҳои бадест, ки моро метарсонанд. Китоби Муқаддас мегӯяд, ки онҳо дар ҷаҳон дар натиҷаи гуноҳ ва исёни инсон ҳастанд (Ҳастӣ 3:10-19; Румиён 5:12).
Шунидаед? ки Худо намехоҳад, ки шумо битарсед? Каломи Ӯ, Китоби Муқаддас, мегӯяд: «Натарсед» (Юҳанно 14:27 NIV).
Шунидаед? ки Ӯ намехоҳад, ки мо дар тарс зиндагӣ кунем? Китоби Муқаддас мегӯяд: «Худо муҳаббат аст... Дар муҳаббат тарс нест... муҳаббати комил тарсро берун мекунад» (1 Юҳанно 4:18).
Шунидаед? ки Худо ҳатто метавонад аз чизҳои бади зиндагӣ некӣ барорад? «Дар ҳама чиз Худо барои некии онҳое, ки Ӯро дӯст медоранд, кор мекунад» (Румиён 8:28).
Худо ҳамаи инро чӣ тавр мекунад? Тавассути Писари худ, Исои Масеҳ, Наҷотдиҳандаи мо. Чаро? Зеро Ӯ моро дӯст медорад: «Худо ҷаҳонро чунон дӯст дошт, ки Писари ягонаи Худро дод, то ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, ҳалок нашавад, балки ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошад» (Юҳанно 3:16).
Бо Исо ҳамчун Наҷотдиҳандаи худ, шумо метавонед аз зиндагӣ дар тарс ва тарсидан даст кашед. Бе Ӯ, шумо ҳар сабаб доред, ки битарсед – аз ҳама чиз, аз ҷумла марг ва он чизе, ки пас аз он меояд.
Китоби Муқаддас мегӯяд «инсон муқаррар шудааст, ки як бор бимирад ва пас аз он ба доварӣ рӯ ба рӯ шавад». Аммо он инчунин мегӯяд: «Худо муҳаббати худро ба мо дар ин нишон медиҳад: дар ҳоле ки мо ҳанӯз гуноҳкор будем, Масеҳ барои мо мурд» (Ибриён 9:27; Румиён 5:8).
Мехоҳед аз тарс даст кашед? Мехоҳед аз тарсҳои худ халос шавед? Мехоҳед бубинед, ки Худо чизҳои бади ҳаёти шуморо воқеан ба некӣ табдил медиҳад? Аз Исо хоҳиш кунед, ки ҳаёти шуморо назорат кунад ва шумо қудрати муҳаббати Ӯро кашф хоҳед кард. Мо метавонем ба шумо гӯем, ки чӣ тавр.
