>«Ман шуморо дӯст доштам,» мегӯяд Худованд. «Аммо шумо мегӯед: ‘Бо чӣ роҳе моро дӯст доштед?’ Оё Эсов бародари Яъқуб набуд?» Мегӯяд Худованд. «Аммо Яъқубро ман дӯст доштам;»
>Малокӣ 1:2
Паёми Малокӣ аз он ҷое оғоз мешавад, ки ҳар як дуршавӣ аз Худо оғоз меёбад – дар дил.
Мардуми Яҳудо қадршиносии муҳаббати Худоро нисбат ба худ аз даст доданд. Мусо ба онҳо гуфта буд: «Шумо барои Худованд Худои худ қавми муқаддас ҳастед; Худованд Худои шумо шуморо интихоб кардааст, то барои Худ қавме бошед, ганҷи махсусе аз ҳамаи қавмҳои рӯи замин… зеро Худованд шуморо дӯст медорад» (Такрори Шариат 7:6-8). Сипас Ирмиё ба онҳо гуфт: «Ман шуморо бо муҳаббати абадӣ дӯст доштам» (Ирмиё 31:3).
Худо муҳаббати Худро ба онҳо бо интихоби онҳо бар насли Эсов, бо кӯмак ба онҳо барои баргаштан ва сохтани ҷойҳои харобшуда, ва бо имкон додани онҳо барои дидани бузургии Худо ба дигарон берун аз марзҳои Исроил нишон дод (Малокӣ 1:2-5). Ҳамаи ин, ва бо вуҷуди ин онҳо пурсиданд: «Бо чӣ роҳе моро дӯст доштед?»
Мо имрӯз фарқ надорем. Дилҳои мо ба осонӣ ба муҳаббати Ӯ нисбат ба мо сахт шуда метавонанд, ва мо фаромӯш мекунем, ки «муҳаббат дар ин аст, на ин ки мо Худоро дӯст доштем, балки ин ки Ӯ моро дӯст дошт ва Писари Худро фиристод, то барои гуноҳҳои мо кафорат бошад» (1 Юҳанно 4:10). Агар мо ба аз даст додани муҳаббати бузурги Ӯ нисбат ба мо шурӯъ кунем, оҳиста-оҳиста ба чизҳои дигар ҷалб хоҳем шуд.
Ин аст он чизе ки бо калисои Эфсӯс рӯй дод – онҳо муҳаббати аввалини худро тарк карданд (Ваҳй 2:4). Бисёр чизҳои дигар даромада буданд, ки муҳаббати онҳо ба Масеҳ аз байн рафта буд. Ин аст он чизе ки бо Яҳудо дар замони Малокӣ рӯй дод. Онҳо дар ҷустуҷӯи баракатҳои моддӣ ҳамчун далели муҳаббати Худо, ба ҳама чизҳое, ки Ӯ карда буд, кӯр шуданд. Ҳамчун масеҳиён, мо бояд иҷозат диҳем, ки Каломи Худо дилҳои моро доимо дар бораи муҳаббати Ӯ нисбат ба мо, ки ҳангоми мурдани Масеҳ барои мо ошкоро нишон дода шуд, тароват бахшад.
Лаҳзаи имрӯза
Ҳаёти масеҳӣ роҳи зиёрат аст, аммо ҳар як қадами сафар як имконияти навро барои истодан ва такя кардан ба муҳаббати вафодори Худои Падари мо пешниҳод мекунад.
