На ба худамон қарздорем Ки мо, эй Худо, аз они Туем; Исои Худованд, шаби моро шикаст, Ва ба мо нури илоҳӣ дод.
Файз ва муҳаббати Падар Ин раҳмати муборакро дод, Ва Исо тахти болоро тарк кард, Гӯсфандони гумроҳи худро наҷот диҳад.
Дигар ворисони хашм нестем – Муҳаббати мутлақи Туро мебинем; Ва Падар, бо имони боварӣ Ҷонҳои худро ба Ту месупорем.
Дилҳои мо ба боло менигаранд, то бубинанд Ҷалолеро, ки Ту додаӣ, Дар рӯҳ зиндагӣ кунем, ки дар он ҷо хоҳем буд Бо Масеҳ, ворисони Ту, дар осмон.
Бо гурӯҳи фарзандхондашуда Ба зудӣ Ӯро дар он ҷо хоҳем дид: Бо онҳо ва Ӯ дар ҷалол хоҳем истод, Ва дар шарафҳои Ӯ шарик хоҳем шуд. — Августус М. Топлади (1740-1778)
