«Ман хобидам ва хоб рафтам: зеро Худованд маро нигоҳ дошт» (Забур 3:5).
Истироҳат дар нигоҳдории Худо
Чӣ қадар таъкид ва содда! Оё бо шумо ҳам, хонанда, ҳамин тавр аст? Оё ҳамаи мушкилот дили шуморо чунон дар Худо ҳамчун Падари шумо ором меёбад, ки вақте онҳо зиёд мешаванд, рӯҳи шуморо ором мегузоранд, хоби шуморо ширин мекунанд, хобида хоб меравед ва бармехезед, гӯё ҳама чиз дар атрофи шумо осоишта аст, зеро шумо медонед, ки Худо ҳаст ва ҳама чизро тартиб медиҳад? Оё Ӯ ҳамин тавр байни шумо ва мушкилот ва мушкилкунандагони шумост? Ва агар Ӯ бошад, чӣ метавонад ба шумо расад? Ҳазорон душман фарқе надоранд, агар Худо бошад. Ашшурӣ пеш аз он ки барои мушкилот ё иҷрои таҳдидҳое, ки дар ниҳоят тарси бошууронаи ӯро фош мекунанд, бархезад, аз байн меравад. Мо дар мавриди душвориҳо ва озмоишҳо аблаҳем, онҳоро бо қувваи худ чен мекунем, на бо қувваи Худо, ки агар мо аз они Ӯ бошем, барои мост. Чӣ фарқ дорад, ки шаҳрҳои Канъон то осмон девор доштанд, агар деворҳо бо садои шохи қӯчқор фурӯ рехтанд? Оё Петрус метавонист дар баҳри ором беҳтар аз баҳри пурталотум роҳ равад? Ҳикмати мо дар он аст, ки бидонем, ки мо бе Исо ҳеҷ коре карда наметавонем — бо Ӯ ҳар чизе, ки мувофиқи иродаи Ӯст.
Сирри сулҳ
Сирри сулҳ дар он аст, ки бо Ӯ барои худи Ӯ машғул бошем, ва мо дар Ӯ ва ба воситаи Ӯ сулҳро хоҳем ёфт, ва вақте ки мушкилот меояд, аз ғолибон бештар хоҳем буд; на ин ки мо ба озмоиш бепарво хоҳем буд, балки Ӯ ва ғамхории меҳрубононаи Ӯро бо худ хоҳем ёфт, вақте ки мушкилот меояд.
