Рут
«Аммо Рут гуфт: «Маро маҷбур накун, ки туро тарк кунам, ё аз паси ту баргардам; зеро ҳар куҷое ки ту равӣ, ман хоҳам рафт; ва ҳар куҷое ки ту истӣ, ман хоҳам истод; халқи ту халқи ман хоҳад буд, ва Худои ту, Худои ман.» —Рут 1:16 NKJV
Номи Рут метавонад маънои «қаноатманд» ё «зебоӣ» дошта бошад – ҳардуи онҳо мувофиқ ба назар мерасанд. Ин китоби тароватбахш дар бораи рӯйдодҳо дар замони доварон навишта шудааст, мисли як ҷавоҳири дурахшон дар заминаи торик. Ноомӣ, ки бо шавҳар ва ду писараш Исроилро (ҷои Худо барои онҳо) тарк карда буд, дар ниҳоят дар Мӯоб аз шавҳар ва ҳарду писараш маҳрум мешавад. Вай тасвири миллати Исроил аст, ки аз сарзамини худ берун аст, хароб ва беумед.
Келини ӯ Рут як ғайрияҳудӣ, як мӯобиёнӣ буд, ки аз ин рӯ барои даромадан ба ҷамъомади Исроил барои даҳ насл (Такрори Шариат 23:3) ғайримуҷоз буд. Аммо Рут намунаи яҳудиён аст, ки онҳо низ дар ҳамон ҷои паст ҳамчун ғайрияҳудиён қарор доранд ва ҳамчун халқи Худо эълон нашудаанд (Ҳушаъ 1:8-9). Аммо дар вай мо як имони нав, гаронбаҳо ва фурӯтанонаро мебинем, ки ба Худои Исроил бедор шудааст. Агар дар Ноомӣ ҳолати хароб ва беумеди Исроил дида шавад, дар Рут имони тозаи боқимондаи худотарси Исроил пайдо мешавад.
Боаз (маънои «дар ӯ қувват аст»), як марди тавонои сарватманд, намунаи Худованд Исо аст. Ӯ, бо файз, Рутро тавре ташвиқ мекунад, ки дар ниҳоят, азбаски ӯ «хеши наҷотдиҳанда» аст, вай бо издивоҷ бо ӯ ба таври хушбахтона ба ҷамъияти Исроил оварда мешавад. Ва Ноомӣ низ аз шодӣ ва баракати натиҷаҳои ин муносибат баҳра мебарад.
Ин сутун аз китоби зерин гирифта шудааст: Китоби Муқаддас, 66 китоби он ба таври мухтасар. Он аз ношири зерин дастрас аст: Believer’s Bookshelf USA.
