Мо чӣ чизро тарк кардем?
«Ва ӯ тағораи мисинро ва пояи онро аз оинаҳои занони ҷамъомада, ки дар дари хаймаи ҷамъомад ҷамъ мешуданд, сохт» (Хуруҷ 38:8).
«Ҷамъомади худро тарк накунем, чунон ки одати баъзеҳост; балки якдигарро насиҳат кунем: ва ҳар қадар бештар, чунон ки рӯзро наздик мебинед» (Ибриён 10:25).
Биёед ростқавл бошем – занон одатан бештар ба намуди зоҳирии худ таваҷҷӯҳ доранд, назар ба мардон. Барои ин занони Исроил, ки оинаҳои металлии сайқалёфтаи худро тарк карданд, то Мусо тағораро созад, муҳим аст. Тағора як ҳавзи шустушӯ буд, ки дар байни хаймаи ҷамъомад ва қурбонгоҳ ҷойгир буд, ки дар он коҳинон метавонистанд дастҳо ва пойҳои худро бишӯянд, то ҳангоми наздик шудан ба Худованд намуранд. Коҳинон ҳамеша метавонистанд пеш аз наздик шудан ба Худованд бишӯянд, зеро ин занон чизеро, ки барои онҳо муҳим буд, тарк карданд.
Мо барои вохӯрӣ бо Худованд чӣ чизро тарк кардем? Ё мо он қадар ба худ ғарқ шудаем, ки ҷамъомади худро барои вохӯрӣ бо Худованд тарк мекунем? Чаро ин занон дар он ҷо ҷамъ мешуданд? Ман фикр мекунам, ки онҳо мехостанд ба Худованд ҳарчи наздиктар бошанд, зеро онҳо бо хоҳиши худ чизеро, ки барояшон азиз буд, тарк карданд.
«Аммо бигзор инсон худро имтиҳон кунад, ва ҳамин тавр аз он нон бихӯрад ва аз он коса бинӯшад» (1 Қӯринтиён 11:28).
«Зеро агар касе шунавандаи калом бошад, на иҷрокунанда, вай ба марде монанд аст, ки чеҳраи табиии худро дар оина мебинад: Зеро ӯ худро мебинад ва меравад, ва дарҳол фаромӯш мекунад, ки чӣ гуна мард буд» (Яъқуб 1:23-24).
