Аммо Марто бо хизмати зиёд парешон буд, ва ӯ ба назди Ӯ омада гуфт: «Худовандо, оё ба Ту парвое нест, ки хоҳарам маро танҳо гузоштааст, то хизмат кунам? Аз ин рӯ, ба ӯ бигӯ, ки ба ман ёрӣ диҳад». Ва Исо ҷавоб дода, ба ӯ гуфт: «Марто, Марто, ту дар бораи бисёр чизҳо хавотир ва ташвиш дорӣ. Аммо як чиз лозим аст, ва Марям он қисми хубро интихоб кардааст, ки аз ӯ гирифта нахоҳад шуд». Луқо 10:40–42
Вохӯрии Марто бо Худованд барои ҳар яки мо хеле омӯзишӣ аст. Вай намунаи зебои касест, ки чӣ тавр хизмат карданро омӯхтааст. Мо дар бораи хизмати ӯ дар ин порчаи мо, сипас боз дар Юҳанно 11 ва инчунин дар Юҳанно 12 мехонем.
Дар ин ҷо дар Луқо 10, Марто бояд меомӯхт — чунон ки Марям аллакай омӯхта буд — ки Худованд Исо Паёмбар аст, ки дар пойҳои Ӯ бояд нишаст ва дастур гирифт. Дар Юҳанно 11, вай ба назди Худованд Исо бо дили шикаста аз марги бародараш Лаъзор омад, ва вай ғамхории коҳинии Ӯро таҷриба кард, вақте ки Ӯ муҳаббати Худро нишон дод. Сипас дар Юҳанно 12 мо мебинем, ки Марто хизмат мекунад, Марям Худованд Исоро тадҳин мекунад ва Лаъзор бо Ӯ нишастааст — ҳар яки онҳо ба мо тасвири имтиёз ва мавқеи пайрави Масеҳро имрӯз медиҳанд. Мо ҳоло метавонем ба Он ки дар пеши Ӯ ҳар зону хам хоҳад шуд, ҳамчун Подшоҳи подшоҳон ва Худованди худовандҳо ибодат кунем. Ҳамин тариқ, дар ҳаёти Марто ва Марям, мо Худованди худро ҳамчун Паёмбар, Коҳин ва Подшоҳ мебинем.
Аммо он чизе, ки дар ояти имрӯза махсусан омӯзишӣ аст, ин аст, ки чӣ тавр мо метавонем ба Худованд хизмат кунем. Мо метавонем ба Ӯ чунон ки Марто дар ин ҷо кард — аз рӯи вазифа — хизмат кунем, ё мо метавонем ба Ӯ, чунон ки вай дар Юҳанно 12 мекунад, аз рӯи садоқат хизмат кунем. Гуфта шудааст, ки хизмати ҷалб, хизмати парешонӣ, хизмати амал ва хизмати қаноатмандӣ вуҷуд дорад.
Вақте ки мо бори аввал ба Худованд меоем ва мехоҳем ба воситаи хизмати худ ба Ӯ ибодат кунем, ки Ӯ кист ва чӣ кор кардааст, моро ба худ ҷалб мекунад. Аммо баъзан мо чунон банд ва машғули хизмати худ мешавем, ки Он ки ба Ӯ хизмат мекунем, аз назар дур мешавад. Вақте ки мо парешон мешавем, хизмати мо танҳо ба фаъолият табдил меёбад — реҷа ва ҳаракат бе садоқат.
Аммо қисми хуб ки гирифта намешавад, хизмат ба Ӯ аз рӯи садоқат аст. Ин хизматест, ки дар ҳақиқат қаноатмандӣ мебахшад.
Вақте ки хизмат танҳо хизмат аст, он ба як реҷаи динӣ табдил меёбад; аммо вақте ки хизмат аз муносибати зинда ва ҳақиқӣ бо Худованд бармеояд, он ба ибодат табдил меёбад. Марто инро омӯхт — онро дар Юҳанно 12 зебо нишон дод.
Лангар барои имрӯз:
Ангезаи хизмати шумо барои Худованд имрӯз чист? Оё ин ҳисси вазифа аст ё хизмати шумо аз дили садоқат бармеояд?
