Ба дили ман як оҳанги ширин меояд Як навои шодмон ва хурсандиовар; Ман онро такрор ба такрор месароям, Сулҳи ширин, тӯҳфаи муҳаббати Худо. Сулҳ, сулҳ, сулҳи ширин! Тӯҳфаи аҷиб аз осмон! Оҳ, сулҳи аҷиб, аҷиб! Сулҳи ширин, тӯҳфаи муҳаббати Худо! Ба воситаи Масеҳ дар салиб сулҳ ба вуҷуд омад, Қарзи ман бо марги Ӯ ҳама пардохт шуд; Ҳеҷ асоси дигаре барои сулҳ гузошта нашудааст, Сулҳи ширин, тӯҳфаи муҳаббати Худо. Вақте ки Исоро ҳамчун Худованд тоҷгузорӣ кардам, Дили ман аз ин сулҳ пур шуд; Дар Ӯ баракати бойро ёфтам, Сулҳи ширин, тӯҳфаи муҳаббати Худо. Дар Исо барои сулҳ мемонам, Ва чун ба паҳлӯи Ӯ наздик мемонам, Ҳеҷ чизе ҷуз сулҳ рӯй намедиҳад, Сулҳи ширин, тӯҳфаи муҳаббати Худо. — Питер П. Билҳорн (1865–1936)
Ба Худованд диҳед, эй тавоноён,Ба Худованд ҷалол ва қувват диҳед.Ба Худованд ҷалоли сазовори номи Ӯро диҳед;Худовандро дар зебоии муқаддасӣ ибодат кунед… >Худованд дар тӯфон бар тахт нишаст,Ва Худованд то абад ҳамчун Подшоҳ нишастааст.Худованд ба қавми Худ қувват хоҳад дод;Худованд қавми Худро бо сулҳ баракат хоҳад дод. (Забур 29:1-2,10-11 NKJV)
