Мушкилот
Донишҷӯи масеҳӣ дар як коллеҷи бонуфуз бо донишҷӯе дар синфи пешрафтаи математикаи худ вохӯрд, ки идеяи бовар кардан ба Библияро масхара мекард. Ӯ гуфт,
«Бисёре аз китобҳои Библия номи нависандагонро надоранд. Чӣ тавр шумо метавонед ба китобе, ки муаллифии он ин қадар номуайян аст ва мавзӯи ин қадар баҳсҳост, эътимод дошта бошед?»
«Ҷадвали зарбро кӣ навиштааст?» пурсид масеҳӣ. «Намедонам,» ҷавоб дод ҳамсинфаш.
«Чӣ гуна одам ҳастед,» хитоб кард донишҷӯи масеҳӣ, «шумо ба он бовар мекунед ва онро истифода мебаред, аммо намедонед, ки муаллифи он кӣ буд.»
Кофир дар ёфтани ҷавоб душворӣ кашид. Ӯ душвории худро эътироф кард, аммо фикр кард, ки роҳи ҳалро ёфтааст, гуфт,
«Аммо ҷадвали зарб кор мекунад.»
Библия кор мекунад
«Бешубҳа,» ҷавоб дод донишҷӯи масеҳӣ, «ва Библия ҳам кор мекунад. Он кор мекунад.»
Ин Каломи Худост, ин Каломи зинда аст. Он ҷавобҳоро ба саволҳои инсон ва ҳалли мушкилоти ӯ дорад. Муаллифи он Худои Рӯҳи Муқаддас аст. Ин нур барои роҳ ва ғизо барои ҷон аст, онро санҷед ва худатон бубинед. Ба сухани ман бовар накунед, онро хонед ва шумо хоҳед дид, ки ман чӣ дар назар дорам!
Ин чӣ қадар дуруст аст, чунон ки даҳҳо ҳазор, балки миллионҳо масеҳиёни ҳақиқӣ дар саросари ҷаҳон ва дар тӯли асрҳо дарёфтаанд.
«Инҷил… қудрати Худост барои наҷот ба ҳар касе, ки имон дорад» (Румиён 1:16).
Ҳар кас, бе истисно, ки воқеан ба Наҷотдиҳанда Худованд Исои Масеҳ бовар кардааст, метавонад ба ҳақиқати ин шаҳодат диҳад. Он кор мекунад.
«Каломи Ту ҳақиқат аст» (Юҳанно 17:17б)
