Ҳақиқат дар куҷост…
…дар бораи Исои Масеҳ?
Ӯ кист? Ӯ чӣ гуна буд? Нақши Ӯ дар ҷаҳони имрӯза чист? Бисёр одамон дар бораи ин саволҳо ошуфтаанд. Маълумоти нодуруст аз чанд манбаъ меояд. Мо метавонем ҳама гуна ғояҳои нодурустро дар бораи Исои Масеҳ пайдо кунем, агар ба як манбаи ҳақиқӣнаравем.
ИСОИ МАСЕҲ КИСТ?
Оё Ӯ танҳо як марди дигаре буд, ки қариб 2000 сол пеш зиндагӣ мекард?
Хеле пеш аз таваллуди Исо, пайғамбар Ишаъё Ӯро чунин тасвир кардааст: «Номи Ӯ Аҷоиб, Машваратчӣ, Худои Қудратманд, Падари Ҷовид, Шоҳзодаи Сулҳ номида хоҳад шуд» (Ишаъё 9:6 NKJV).
Томас, шогирди Масеҳ, ки як вақтҳо шубҳа дошт, дар ниҳоят Ӯро чунин номид: «Худованди ман ва Худои ман!»
(Юҳанно 20:28).
Ва Худои Худаш Ӯро чунин эълон кард: «Ин Писари маҳбуби Ман аст, ки аз Ӯ розиям. Ӯро гӯш кунед!» (Матто 17:5).
✨ Ӯ ЧӢ ГУНА БУД?
Барои донистани он ки Масеҳ дар асл чӣ гуна буд, мо бояд Каломи тағйирнопазири Худо, Библияро — ягона манбаи боэътимоди маълумот дар бораи Ӯ — бихонем.
Дар он ҷо мо мефаҳмем, ки ҳаёти Ӯ муқаддасии комилро бо шафқати ҳақиқӣ барои ҷонҳои гумшуда муттаҳид кардааст. Ӯ шумораи зиёди одамонро шифо дод ва ғизо дод. Ӯ гуноҳҳои онҳоро бахшид. Ва ҳаёти Ӯ марг дар салибро барои гуноҳҳои мо дар бар мегирифт.
Инҷили Марқӯс ҳайратии баъзе нозирони Масеҳро сабт мекунад: «Ӯ ҳама чизро хуб кардааст. Ӯ ҳатто карҳоро мешунавонад ва гунгҳоро сухан мегӯяд» (Марқӯс 7:37).
Петрус, вақте ки бо интихоби тарк кардани Масеҳ рӯ ба рӯ шуд, бо боварӣ изҳор дошт: «Худовандо, назди кӣ равем? Ту суханони ҳаёти ҷовидонӣ дорӣ… Ту Масеҳ, Писари Худои зинда ҳастӣ» (Юҳанно 6:68-69).
Библия ҳеҷ шакке намегузорад, ки Исои Масеҳ бегуноҳбуд. Вақте ки Исо ин мушкилотро ба миён гузошт: «Кадоме аз шумо Маро ба гуноҳ маҳкум мекунад?» ҳеҷ кас исбот карда натавонист, ки Ӯ ҳеҷ гоҳ гуноҳ кардааст (Юҳанно 8:46).
Библия инчунин мегӯяд, ки Он ки барои бартараф кардани гуноҳҳои мо омад, Худаш бегуноҳ буд (1 Юҳанно 3:5).
НАҚШИ Ӯ ИМРӮЗ ЧИСТ?
Ҳавворӣ Юҳанно ба мо мегӯяд, ки: «Падар Писарро ҳамчун Наҷотдиҳандаи ҷаҳон фиристодааст» (1 Юҳанно 4:14).
Имрӯз, Исои Масеҳ идома медиҳад, ки ҳамаи онҳоеро, ки ба Ӯ рӯ меоранд барои бахшиш наҷот диҳад. Ваъдаи Ӯ ба онҳое, ки ба Ӯ боварӣ доранд, ин аст: «Ман ҳеҷ гоҳ туро тарк намекунам ва туро партофта намегузорам» (Ибриён 13:5).
Баъзе одамон дар асл Масеҳи нокомилро афзалтар медонанд. Онҳо мегӯянд, ки агар Ӯ мисли дигарон бошад, бо Ӯ шинос шудан осонтар аст. Аммо ҳар яки мо, агар ростқавл бошем, худро дар чоҳи амиқи гуноҳмеёбем.
Агар Масеҳ дар ҳамон чоҳ бошад, пас чӣ гуна Ӯ метавонад моро аз он берун кунад? Ба мо касе дар боло лозим аст, то моро наҷот диҳад.
Подшоҳ Довуд чунин наҷотро аз сар гузаронида, бо шодӣ фарёд зад, ки Худованд: «ӯро аз чоҳи даҳшатнок берун овард, пойҳои ӯро бар санг гузошт ва қадамҳои ӯро мустаҳкам кард»
(Забур 40:2).
❤️ ОЁ ТУ ӮРО МЕДОНӢ?
Барои Масеҳи библиявӣ ивазкунандае нест. Петрус, ҳавворӣ, гуфт, ки Ӯ танҳо наҷот медиҳад: «Зеро дар зери осмон номи дигаре дар байни одамон дода нашудааст, ки ба воситаи он мо бояд наҷот ёбем» (Аъмол 4:12).
Агар шумо Исоро шахсан ҳамчун Наҷотдиҳандаи худ намешиносед, мо шуморо даъват менамоем, ки имрӯз ба хондани Каломи Ӯ шурӯъ кунед. Аз Инҷилҳо оғоз кунед ва шумо хоҳед фаҳмид, ки онҳо: «қудрати Худо барои наҷот барои ҳар касе, ки имон меорад»
(Румиён 1:16) мебошанд.
— С. Ҳадлӣ
