Дар яке аз деҳаҳои шимоли Ҳиндустон як воизи масеҳӣ дар бозор сухан мегуфт. Марди диндор наздик омада гуфт: «Шумо бояд иқрор шавед, ки мо чизе дорем, ки шумо масеҳиён надоред. Мо метавонем одамони худро ба шаҳри маъруфе барем, ки дар он ҷо қабри пайғамбари моро бубинанд, аммо вақте ки шумо масеҳиён ба Ерусалим меравед, шумо сандуқе надоред, танҳо қабри холӣ». Ба ин воиз ҷавоб дод: «Шукр Худо, шумо ҳақ ҳастед!
Ин фарқи байни имони мо ва шумост. Пешвои шумо дар қабри худ аст, аммо Исои Масеҳ, ки салтанати Ӯ бояд ҳамаи халқҳо ва қабилаҳоро дар бар гирад, дар ҳеҷ қабре нест. Ӯ эҳё шудааст! Ва Ӯ аз тарафи эҳёи қабри холӣ мегӯяд: «Ҳамаи қудрат дар осмон ва дар замин ба Ман дода шудааст» (Матто 28:18). Худованди эҳёшудаи мо Наҷотдиҳандаи ҳамешазиндаи мост. Ва ваъдаи Ӯ ин аст: «Азбаски Ман зиндаам, шумо низ зинда хоҳед монд» (Юҳанно 14:19). Шумо мепурсед: «Оё Масеҳ дар ҳақиқат зинда буд?» Ин як чизест, ки ҳама ба он розӣ ҳастанд — ки ин Шахс, ки худро Писари Худо меномид, дар ҳақиқат дар ин ҷо дар рӯи замин дар байни одамон зиндагӣ мекард ва далелҳои зиёди таърихӣ инро исбот мекунанд.
- Мо медонем, ки Ӯ кай зиндагӣ мекард — аз тақрибан 5 пеш аз милод то тақрибан 31 милодӣ.
- Мо медонем, ки Ӯ дар куҷо таваллуд шудааст — дар Байт-Лаҳм, Яҳудия, як шаҳри воқеӣ, на мифологӣ. Мо медонем, ки Ӯ аксари солҳои ҳаёти худро дар куҷо гузаронидааст — дар Носира, дар шимоли Ҷалил. Дар он ҷо Ӯ ҳамчун дуредгар кор мекард.
- Мо бисёре аз шахсиятҳои замони Ӯро медонем — номҳои онҳо дар дигар навиштаҳои таърихӣ берун аз Библия пайдо мешаванд: Ҳироди Бузург, писараш Ҳироди Агриппа, Саломе, Понтиюс Пилат, Тибериус Сезар, Ҷамалиел ва дигарон.
- Ҳар як таърихи ҷаҳони қадим ва ҳар як энсиклопедия далели онро сабт мекунад, ки Исо дар асри аввали эраи мо зиндагӣ мекард.
- Миллионҳо нафар дар ҳар насл ҳаёти худро аз эътиқоди қатъӣ ба он, ки Масеҳ ба ҷаҳон ваҳйи комили Худоро додааст, ягона Инҷиле, ки одамонро аз қудрати гуноҳ наҷот медиҳад, ягона кафолати бахшиши гуноҳҳо ва ягона умеди муайяни ҳаёти ояндаро доштанд ва тағйир доданд.
Масеҳ барои баланд бардоштан ва тақвият додани меъёрҳои ахлоқии одамон бештар аз ҳамаи файласуфони Юнон якҷоя кор кардааст. Дар байни ҳамаи мардони бузурги таърих, Ӯ «аз ҳама болотар аст». «То ки дар ҳама чиз Ӯ аввалият дошта бошад» (Қӯлассиён 1:18). Исои Масеҳ зинда буд! Ва акнун «Ӯ ҳамеша зинда аст, то барои онҳое, ки ба Ӯ имон доранд, шафоат кунад» (Ибриён 7:25).
МАН ЧӢ БОЯД БОВАР КУНАМ?
Як ҷавон як бор ба як масеҳии солхӯрда навишт: «Оё шумо он чизеро, ки ман бояд бовар кунам, менависед? Матнҳои зиёде ҳастанд; лутфан, ба ман якеро бигӯед, ва ман кӯшиш мекунам, ки ба он бовар кунам».
Ҷавоб омад: «На ягон матн, на ягон шумораи матнҳо ҷонро наҷот медиҳад. Мо бо бовар кардан ба Шахс ва кори Худованд Исои Масеҳ наҷот меёбем».
Ӯ ягона касе буд, ки метавонист ҷазои гуноҳи шуморо пардохт кунад, ва арзиши он ин буд, ки Ӯ ҳаёти худро барои шумо дод: Ин арзиши гуноҳи шумо буд, ки шумо ҳеҷ гоҳ наметавонед онро пардохт кунед. Аммо Ӯ бо қудрат ва ҷалол эҳё шудааст ва акнун аз ҷои худ дар осмон ба шумо бахшиши гуноҳ ва ҳаёти ҷовидониро пешниҳод мекунад.
Оё шумо имрӯз Ӯро ҳамчун Худованд ва Наҷотдиҳандаи худ қабул мекунед? «Ба Худованд Исои Масеҳ имон овар, ва наҷот хоҳӣ ёфт» (Аъмол 16:31).
