Рӯҳбаландӣ ва ваъда: беақлии бутпарастӣ, вақте ки Худо Наҷотдиҳандаи онҳост
Ишаъё 44. Ҳоло Яҳува бо халқи худ, ки Ӯ аз батни модар офарида буд, мулоҳиза мекунад, онҳоро рӯҳбаланд мекунад, Рӯҳи Худро ба онҳо ваъда медиҳад. Фарзандони онҳо мисли бедҳо дар канори обҳо сабзида мебароянд. Онҳо барои Ӯ, Яҳува, Подшоҳи Исроил ва Наҷотдиҳандаи онҳо шоҳид хоҳанд буд. Ӯ ба Исроил беақлии бутпарастиро нишон медиҳад, ба ӯ хотиррасон мекунад, ки ӯ хизматгори Яҳува аст, ва Ӯ онҳоро фаромӯш нахоҳад кард, ва ба онҳо бахшиши комили ҳамаи гуноҳҳояшонро кафолат медиҳад: ҳатто Яҳува, ки тақсимкунандаи ҳама чиз аст, ва Кирро бо ном даъват мекунад, то Ерусалимро аз нав бисозад.
Ишаъё 45 ҳамон мавзӯъҳоро васеъ мекунад, ки дар бораи наҷоти Исроил ҳамчун наҷоти абадӣ, ки натиҷаи он ҳеҷ гоҳ барҳам нахоҳад хӯрд, сухан меронад.
