Субҳ ба хайр, замини Wii дар саросари ҷаҳон. Имрӯз мо шуморо ба номи Ӯ, ки танҳо Ӯ сазовори ибодат ва парастиш аст, истиқбол мекунем. Ӯ Худованд Исои Масеҳ аст, ки ҷалол ҳоло ва то абад ба Ӯ бод. Омин.
Хуб, дар бораи ибодат сухан ронем, дар китоби Ваҳй ҳафт маротиба имондорон барои ибодати Худо зону мезананд. Ин чӣ гуна изҳорот аст барои мо имондорон, ки дар назди Қодири Мутлақ саҷда мекунанд ва ба Ӯ ҷалол ва ҳамду сано мегӯянд.
Ҷои аввал дар Ваҳй 4:10 аст, ки дар он Худо ибодат карда мешавад. Ва вақте ки мо Худо мегӯем, мо Худованд Исои Масеҳ, Писари Худо, ки Офаридгор аст, дар назар дорем. Ӯ ҳамчун Офаридгор ибодат карда мешавад. Мо Худованд Исоро ҳамчун Офаридгор дар Юҳанно 1, Қӯлассиён 1 ва Ибриён 1 мебинем. Пас, дар Ваҳй 4:10, 24 пирон, ки калисоро пас аз рабуда шудан ба осмон тасвир мекунанд, 24 пирон дар назди Ӯ, ки бар тахт нишаста буд, зону зада гуфтанд: «Ту сазовор ҳастӣ, эй Худованд, ки ҷалол ва шараф ва қудрат қабул кунӣ, зеро ки ту ҳама чизро офаридаӣ ва барои хоҳиши ту онҳо ҳастанд ва офарида шудаанд». Ин офариниш барои ҷалоли Худо, барои хоҳиши неки Худо буд. Ҳаллилуйё! Ва ин пирон ба ин офариниш менигаранд ва дар осмон зону мезананд, ин як манзараи осмонӣ аст, зону мезананд ва Писари Худо, Офаридгорро ибодат мекунанд.
Ва он гоҳ дар Ваҳй 5:7, вақте ки, эҳ, ва ин як порчаи аҷиб дар Ваҳй 5:7 аст: «Ва Ӯ омад, Барра омад, ва китобро аз дасти рости Ӯ, ки бар тахт нишаста буд, гирифт». Ин китоб як санади ҳуқуқиро ба Замин ҳамчун Ҳафт Мӯҳр ифода мекунад, ва Худованд Исо ин китобро ҳамчун Барраи Худо, ҳамчун инсон дар осмон, қабул мекунад, то ҳамаи нақшаҳо ва мақсадҳои Худоро барои Замин амалӣ созад, ба ибораи дигар, онро ба худ баргардонад, то ки Ӯ дар ин ҷаҳон парастиш карда шавад. Пас, Ваҳй 5:7: «Ӯ омад ва китобро аз дасти рости Ӯ, ки бар тахт нишаста буд, гирифт, ва вақте ки Ӯ китобро гирифт, гӯш кунед, чор ҳайвон ва 24 пирон дар назди Барра зону заданд». Хуб, чӣ гуна изҳороти дигар! Барраи Худо, инсон Исои Масеҳ, Худо аст, зеро дар ҳузури Тахти Худо Ӯ ибодат карда мешавад.
Ва он гоҳ дар Ваҳй 5:9 гуфта мешавад: «Ва онҳо суруди наве сароида гуфтанд: Ту сазовор ҳастӣ, ки китобро гирӣ ва мӯҳрҳои онро кушоӣ, гӯш кунед, зеро ки ту кушта шудӣ ва моро бо хуни худ аз ҳар қабила ва забон ва қавм ва миллат ба Худо халос кардӣ». Ва чӣ мешавад? 24 пирон зону заданд ва Ӯро, ки то абад зинда аст, ибодат карданд. Чаро онҳо Ӯро ибодат карданд? Зеро Ӯ Наҷотдиҳанда аст, аз сабаби арзиши хуни гаронбаҳои Ӯ. Осмон Ӯро ибодат мекунад, аммо барои ибодати Ӯ зону мезанад.
Ва он гоҳ дар боби 7-и Ваҳй, Худо ҳамчун нигоҳдорандаи тавонои халқи худ ибодат карда мешавад. Қисми аввали боб Ӯ 144,000 нафарро интихоб мекунад, онҳоро мӯҳр мекунад, ба онҳо Инҷили Малакутро медиҳад, то ба ғайрияҳудиён мавъиза кунанд. Яҳудиён он гоҳ дар иродаи Худо, шоҳидони Яҳува хоҳанд буд, ва мардуми зиёди ғайрияҳудиён наҷот меёбанд. Гӯш кунед: «Баъд аз ин ман мардуми зиёдеро дидам, ки ҳеҷ кас онҳоро ҳисоб карда наметавонист, аз ҳама миллатҳо ва қабилаҳо ва қавмҳо ва забонҳо, ва дар назди Тахт ва дар назди Барра истода буданд, ва ҳамаи фариштагон дар атрофи тахт ва дар атрофи пирон ва чор ҳайвон истода буданд». Акнун гӯш кунед: «ва зону заданд, пирон дар назди тахт ба рӯи худ афтоданд ва Худоро ибодат карданд». Худоро ибодат карданд, зеро Ӯ нигоҳдорандаи тавонои халқи худ аст. Ӯ ин яҳудиёнро ва ғайрияҳудиёнро аз давраи мусибат мегузаронад, ва медонед чӣ? Ӯ ҳатто имрӯз нигоҳдорандаи халқи худ аст. Ҳаллилуйё!
Ва он гоҳ бори панҷум, ки онҳо дар осмон зону мезананд ва ибодат мекунанд, эҳ, Худо дар Ваҳй 11:15 аст. «Ва фариштаи ҳафтум сур навохт, ва овозҳои бузурге дар осмон баланд шуд, ки мегуфтанд: Малакутҳои ин ҷаҳон малакути Худованди мо ва Масеҳи Ӯ шудаанд, ва Ӯ то абад ҳукмронӣ хоҳад кард». Мебинед, ин вақтест, ки Худованд Исо ҷои худро мегирад, бар тахти Ҷалол дар ин ҷаҳон ҳамчун Подшоҳи Подшоҳон ва Худованди Худовандон менишинад, ва ибодат вуҷуд дорад. Ояти 16: «Ва 24 пирон, ки дар назди Худо бар курсиҳои худ нишаста буданд, ба рӯи худ афтоданд ва Худоро ибодат карданд». Ҳаллилуйё!
Ва он гоҳ бори шашум, ки дар осмон ибодат вуҷуд дорад, зону задан, дар Ваҳй 19:1 аст. Ин вақтест, ки калисои дурӯғин, арӯси дурӯғин, ҳукм бар Бобил амалӣ мешавад. Ваҳй 19:1: «Баъд аз ин ман овози бузурги мардуми зиёдеро дар осмон шунидам, ки мегуфтанд: Ҳаллилуйё! Наҷот ва Ҷалол ва Шараф ва қудрат ба Худованди Худои мо, зеро ки ҳукмҳои Ӯ ҳақиқӣ ва одилонаанд, зеро ки Ӯ бузургро ҳукм кардааст...» Дар он ҷо ибодате сурат мегирад, аз сабаби ҳукми Худо, аз сабаби ҳукми муқаддаси Ӯ. Ва он гоҳ дар ояти чор: «Ва 24 пирон ва чор ҳайвон зону заданд ва Худоро, ки бар тахт нишаста буд, ибодат карданд». Омин. Ҳаллилуйё! Ӯ Худои ҳукм аст, Ӯ бояд аз сабаби ҳукми худ ибодат карда шавад.
Ва он гоҳ бори охирин, ки мо дар китоби Ваҳй зону заданро барои ибодат мебинем, Ваҳй 22:8 аст. Акнун ин ибодати беақлона аст. «Ва ман Юҳанно ин чизҳоро дидам ва шунидам, ва вақте ки шунидам ва дидам, барои ибодат дар назди пойҳои фариштае, ки ин чизҳоро ба ман нишон дод, зону задам». Ва албатта фаришта гуфт: «Бубин, ин корро накун, Худоро ибодат кун». Гӯш кунед, дӯстони ман, мо намехоҳем, ки одамонро баланд бардорем ва ба онҳо дар дили худ ҷой диҳем. Танҳо як нафар сазовор аст, ва он шахси барҷаста, Худованд Исои Масеҳ аст. Агар мо зону зада ибодат кунем, биёед ин корро дар назди пойҳои Ӯ кунем. Ҳаллилуйё!
Пас, Ӯ Худои Офаридгор аст. Биёед зону зада ибодат кунем. Ӯ касест, ки китобро аз дасти рости Ӯ, ки бар тахт нишастааст, мегирад ва маслиҳатҳо ва мақсадҳои Худоро дар ин ҷаҳон амалӣ месозад. Биёед зону зада ибодат кунем. Ӯ Наҷотдиҳанда аст, арзиши бузурги бепоёни хуни Ӯ. Биёед зону зада ибодат кунем. Ӯ нигоҳдорандаи тавонои халқи худ аст. Ҳаллилуйё! Биёед зону зада Ӯро ибодат кунем. Ӯ ҳоким, Подшоҳи Подшоҳон ва Худованди Худовандон аст. Ӯ довари ҳама, ҳама динҳои дурӯғин аст, то ки арӯси худро ба худ пешниҳод кунад. Ҳеҷ гуна рақобат вуҷуд дошта наметавонад, ва аз ин рӯ дини дурӯғин ҳукм карда мешавад. Биёед зону зада Ӯро ибодат кунем, зеро Ӯ ва танҳо Ӯ сазовор аст. Ба номи Исо, омин.
