Ин танҳо як болишт буд, як болишти сахт ва ноҳамвор. Он чунон сахт буд, ки посбони зиндон онро намехост. Он чунон зишт менамуд, ки дигар маҳбусон ҳатто намехостанд онро дузданд. Аммо ин болишти ҷаноби Ҷудсон буд - ягона болиште, ки ӯ дошт. Ҷаноби Ҷудсон дар зиндони Бирма буд. Ӯ ва ҳамсараш дар он ҷо миссионер буданд. Ӯ беш аз 150 сол пеш барои Масеҳ азоб мекашид.
Болишти миссионер
«Чаро шумо ин болишти кӯҳнаро ин қадар хуб нигоҳубин мекунед?» — пурсиданд дигар маҳбусон. «Оё ҳамсари шумо аз ин беҳтар сохта наметавонист?» «Шояд метавонист, — ҷавоб дод миссионер. — Аммо ӯ мехоҳад, ки ман болишт дошта бошам. Замин чунон сахт ва ифлос аст; ӯ мехоҳад, ки ман болишт дошта бошам, то сарамро ба он гузорам». Барои ҷаноби Ҷудсон, болишти ӯ хеле гаронбаҳо буд. Он ҳеҷ гоҳ набояд дуздида шавад, зеро дар дохили он ганҷе дӯхта шуда буд.
Ганҷи пинҳонӣ
Ҷаноби Ҷудсон солҳои зиёд барои тарҷумаи Библия ба забони Бирма сахт меҳнат карда буд. Аммо мардум аз Худо нафрат доштанд ва аз ҷаноби Ҷудсон низ нафрат доштанд ва ӯро ба зиндон партофтанд. Онҳо аз Каломи Худо низ нафрат доштанд ва агар онро пайдо мекарданд, онро месӯзонданд. Аммо тарҷумаи Библияи ҷаноби Ҷудсон дар ин болишти сахт пинҳон буд ва моҳҳо болишт дар зиндон бо ҷаноби Ҷудсон монд. Аммо рӯзе ҷаноби Ҷудсон ба зиндони дигар интиқол дода шуд ва посбонон болиштро гирифтанд.
Сафари хатарноки болишт
Пас аз он ки ҷаноби Ҷудсон ба зиндони дигар интиқол дода шуд, посбонон болишти ӯро ба ҳавлӣ партофтанд. Сарбозон аз болои он қадам заданд ва онро лагадкӯб карданд, ва хукҳо онро ба ин тараф ва он тараф тела доданд. Аммо Худо онро назорат мекард.
Рӯзе дар ҳавлӣ як масеҳии Бирма сайру гашт мекард. Дили ӯ ғамгин буд. Онҳо дӯсти азизи ӯ, Адонирам Ҷудсонро гирифта буданд. Шояд ӯ дигар ҳеҷ гоҳ ӯро набинад. Ва он гоҳ ӯ болиштро дид. Ин болишти ҷаноби Ҷудсон буд! Ӯ онро бодиққат бардошт ва ба хонум Ҷудсон дод.
Кашфиёти гаронбаҳо
Анн Ҷудсон чӣ қадар миннатдор буд, ки болиштро гирифт. Вай мисли касе, ки ганҷи бузургеро ёфтааст, шодӣ кард.
Вай болиштро дарид - дар дохили он, Каломи Худо барои мардуми Бирма бехатар буд. Вохӯрӣ ва мерос
Муддати тӯлонӣ пас аз он, ҷаноби Ҷудсон аз зиндон озод шуд. Вақте ки ӯ ба хона даромад, Анн гуфт: «Ба он миз дар он ҷо нигоҳ кунед».
Ҷаноби Ҷудсон ба назди миз рафт ва дар он ҷо ӯ ҳуҷҷатҳои гаронбаҳои худро - Каломи Худоро дид. Он болишти ноҳамвор, сахт ва кӯҳна бо Каломи Худо, ки дар дохили он бехатар пинҳон буд, наҷот дода шуда буд.
Ҷаноби Ҷудсон Худованд Исоро бо тамоми дили худ дӯст медошт. Ӯ мардуми Бирмаро дӯст медошт, ки ҳеҷ гоҳ дар бораи Наҷотдиҳанда нашунида буданд. Ӯ хеле мехост, ки ин мардум паёми муҳаббати Худоро қабул кунанд ва мисли Павлус ва ҳамроҳонаш ӯ омода буд, ки барои он азоб кашад. Агар лозим мебуд, ӯ ҳатто дар ин кӯшиш мемурд.
Даъват ба мубодила
Оё шумо Худованд Исоро дӯст медоред? Оё Ӯ Наҷотдиҳандаи шумост? Пас, дар бораи Ӯ ба дигарон нақл кунед.
