Вақте ки ман дар бораи Офаридгори мо фикр мекунам, ки осмонҳои тиллоиро тарк карда, кӯдаке дар памперс дар оғили пур аз пашшаҳо шуд... Вақте ки ман дар бораи Ӯ фикр мекунам, ки ба волидони худ барои талаботи ҳаррӯзаи худ такя мекард, дар ҳоле ки дастҳояш заминро нигоҳ медоштанд... Вақте ки ман дар бораи Ӯ фикр мекунам, ки аз ҷониби золимон аз сарзамини бегона мавриди таҳқир қарор гирифт, ки қудратеро, ки онҳо эълон мекарданд, бо фармони шахсии Ӯ ба даст оварданд... Вақте ки ман дар бораи он фикр мекунам, ки Ӯ дар ҷаҳони гумроҳ чӣ гуна меҳнат кард, ба мо бо намунаи худ нишон дод, ки чӣ гуна дар роҳи танг роҳ равем... Вақте ки ман фикр мекунам, ки Ӯ ба гунаҳкорон раҳмати нармро аз боло овард, ба бадтаринҳо бо дастҳои шифобахши муҳаббати худ даст дароз кард... Вақте ки ман дар бораи Ӯ фикр мекунам, ки бехона буд ва ҷое барои сар гузоштан надошт, барои таъқибкунандагони худ дуо мекард, дар ҳоле ки онҳо дар бистар хобида буданд... Вақте ки ман дар бораи он фикр мекунам, ки Ӯ дар салиби Ҷолҷото чӣ қадар азоб кашид, вақте ки Ӯ ҷони худро барои наҷот додани мо аз абадияти гумшуда дод... Вақте ки ман фикр мекунам, ки Худо Ӯро ҳамчун қурбонӣ барои гуноҳ фиристод, ба ҳар касе, ки ба Ӯ боварӣ дорад, озодона бахшиш пешниҳод кард... Вақте ки ман фикр мекунам, ки Ӯ моро чӣ қадар дӯст медорад, ман танҳо мехоҳам истода фарёд занам: «Мавлуди Исо муборак, ҳама! Ин аст, ки ҳама чиз дар бораи он аст!»
— Бад Моррис
Шукр Худоро барои тӯҳфаи бебаҳои Ӯ! (2 Қӯринтиён 9:15)
Чаро ба Масеҳи Мавлуди Исо ҳамчун Наҷотдиҳандаи худ аз гуноҳҳо боварӣ надоред? Мо метавонем ба шумо кӯмак кунем!
