Вақте ки онҳо ба хона даромаданд, Кӯдаки хурдсолро бо модараш Марям диданд, ва зону зада, Ӯро ибодат карданд. Вақте ки ганҷҳои худро кушоданд, ба Ӯ тӯҳфаҳо: тилло, ладан ва мурр пешкаш карданд.Матто 2:11
Боби дуюми Матто бо гуфтани ин оғоз меёбад: «Вақте ки Исо дар Байт-Лаҳми Яҳудо дар айёми Ҳиродус подшоҳ таваллуд шуд, инак, ҳакимон аз Шарқ ба Ерусалим омада, гуфтанд: ‘Куҷост Он ки Подшоҳи Яҳудиён таваллуд шудааст? Зеро мо ситораи Ӯро дар Шарқ дидем ва омадаем, ки Ӯро ибодат кунем’.»
Диққат диҳед, ки ба мо гуфта нашудааст, ки чанд ҳаким омадааст. Бисёриҳо гумон кардаанд, ки се нафар буданд, аз сабаби се тӯҳфа — тилло, ладан ва мурр (Матто 2:11) — аммо Китоби Муқаддас шумораи онҳоро муайян намекунад. Ба мо номҳои онҳо, воситаҳои сафари онҳо, ё ҳатто маҳз аз кадом кишварҳо омадаанд, гуфта нашудааст. Он чизе ки ба мо гуфта шудааст, ин аст, ки онҳо ҳакимон буданд. Калимаи юнонӣ, ки дар Матто 2:1, 7 ва 16 истифода шудааст, магос (ҷамъ маги) аст.
Онҳо «ситораи Ӯро» диданд ва омаданд, ки Ӯро ибодат кунанд — на дар оғил, балки дар хона. Ин нишон медиҳад, ки ин боздид чанде пас аз таваллуди Худованд Исо сурат гирифтааст. Баъзеҳо пешниҳод мекунанд, ки ин метавонад аз чанд моҳ то ду сол пас бошад.
Аммо онҳо кадом ситораро диданд ва чӣ гуна аҳамияти онро медонистанд? Эҳтимол, магиҳо бо навиштаҳои пайғамбар Дониёл, ки қаблан сардори ҳакимон дар Форс буд, ошно буданд. Дониёл 9:24–27 як пешгӯиро дар бар мегирад, ки ҷадвали замонавӣ марбут ба омадани Масеҳро пешниҳод мекунад. Илова бар ин, магиҳо шояд аз пешгӯии Бильом — ки аз Фатур дар наздикии дарёи Фурот, наздик ба Форс омада буд — дар Ададҳо 24:17, ки дар бораи «ситорае, ки аз Яъқуб мебарояд»
сухан меронад, огоҳ буданд. Ин магиҳо мардоне буданд, ки Каломи Худоро мехонданд ва бовар мекарданд. Онҳо Худованд Исоро ҷустанд, арзиши Ӯро эътироф карданд. Онҳо худро фурӯтан карданд, то Ӯро ибодат кунанд ва тӯҳфаҳое, ки барои Подшоҳ мувофиқ буданд, оварданд.
Дар оятҳои 7–8, мо дар бораи фиреби Ҳиродус мехонем, ки ӯ ба ҳакимон дастур дод: «Биравед ва Кӯдаки хурдсолро бодиққат ҷустуҷӯ кунед, вақте ки Ӯро ёфтед, ба ман хабар диҳед, то ман ҳам омада, Ӯро ибодат кунам». Аммо, дар ояти 12, мо мебинем, ки ҳакимон ба Худо итоат карданд, на ба одам. Онҳо дар ҳақиқат ҳакимон буданд.
Дар ин вақти сол, фаромӯш кардани сабаби аслии омадани Масеҳ ба ҷаҳон осон аст. Мо метавонем бо бисёр чизҳо банд ва парешон шавем. Аммо ин ҳакимон аз мақсади сафари худ боздошта намешуданд. Онҳо омаданд, зону заданд ва Ӯро ибодат карданд. Бигзор мо низ дар дилҳои худ ҳамин тавр кунем.
Лаҳзаи имрӯза
Худованд Исо, мо Туро дӯст медорем, ва бо шодӣ мерезем Ситоишҳои дилҳои ибодаткунандаро дар пойҳои Ту; Худованд Исо, мо Туро дӯст медорем; мо дӯст медорем ва ибодат мекунем Номеро, ки барои Худо ва барои мо хеле ширин аст. — Хонум Кэтрин Ҳелен фон Посек Марбут
