1 Юҳанно
«Ва медонем, ки Писари Худо омадааст ва ба мо фаҳмиш додааст, то ки Ӯро, ки ҳақиқӣ аст, бидонем; ва мо дар Ӯ, ки ҳақиқӣ аст, дар Писари Ӯ Исои Масеҳ ҳастем. Ин Худои ҳақиқӣ ва ҳаёти ҷовидонӣ аст.» —1 Юҳанно 5:20 NKJV
Юҳаннои якум ба таври зебо ба ҳақиқати бузурги ҳаёти ҷовидонӣ, ки дар имондор сокин аст, ҳаёте, ки табиати Худост ва дар шахсияти мубораки Писари Ӯ комилан зоҳир шудааст, таваҷҷӯҳ мекунад. Агар мо хоҳем, ки хусусиятҳои онро дуруст омӯзем, онҳо дар тамоми таърихи Худованд Исо дар рӯи замин дурахшон медурахшанд.
Ду ибораи бузург барои мо баракати ин табиати илоҳиро ҷамъбаст мекунанд: «Худо нур аст» (1:5) ва «Худо муҳаббат аст» (4:8). Ҳамин тариқ, се сирри аҷиб ва хеле зарурии табиат – ҳаёт, нур ва муҳаббат – рамзҳои сиррҳои рӯҳонии бениҳоят бузургтар мешаванд, ки бо вуҷуди ин, бо имон ба Писари Худо маълум ва лаззат бурда мешаванд.
Калимаи «донистан» ва ҳосилаҳои он дар ин китоб зуд-зуд пайдо мешаванд, ки ҳақиқати онро дар дилҳои имондорон як воқеияти зинда ва мутлақ мегардонанд. Ҳеҷ шакке наметавонад боқӣ монад, ки Писари Худо омадааст ва бо омаданаш ба имондорон фаҳмиш додааст – на танҳо дар бораи қоидаҳо ё доктринаҳо – дар бораи ҷалоли шахсии Ӯ, ки ҳақиқӣ аст. Мо инчунин меомӯзем, ки Худо моро ҳамчун «дар Ӯ» мебинад. Дар ин нома низ ягонагии комили Падар ва Писар дар ин кори бениҳоят муборак ба таври возеҳ дида мешавад.
Пас, ин китоб дар додани итминони устувор ба имондор дар бораи воқеияти муносибати ҳаётии ӯ ҳамчун фарзанди Худо чӣ қадар арзишманд аст. Он инчунин садоқат ва муҳаббатро ба Худо ва Падари мо ташвиқ мекунад.
Ин сутун аз китоби: «Библия, 66 китоби он ба таври мухтасар» гирифта шудааст. Онро аз Believers Bookshelf USA ва Believers Bookshelf Canadaхаридан мумкин аст.
