
Ҳокимияти Худо
Фаҳмиши ҳокимият ва файзи Худо дар озмоишҳои зиндагӣ
Ҳокимият ва файзи Худоро дар озмоишҳои зиндагӣ кашф кунед. Омӯзед, ки ҳузури Ӯро эътироф кунед, Ӯро интизор…


Ҳокимияти Худо
Ҳокимият ва файзи Худоро дар озмоишҳои зиндагӣ кашф кунед. Омӯзед, ки ҳузури Ӯро эътироф кунед, Ӯро интизор…

Умед
Дар замонҳои душвор барои оилаи худ умед пайдо кунед. Ин мақола ҳашт сабабро ошкор мекунад, ки чаро табиати…

Имон
Ҳаёт мусобиқа аст, аммо пирӯзӣ дар муваффақияти дунявӣ ёфт намешавад. Аз ноумедии Сулаймон ва имони Павлус…
Гунаҳ
Маънои библиявии дил ва гуноҳро ҳамчун бемории рӯҳонии он омӯзед. Нуқтаи назари Худо, ҳамлаҳои Шайтон ва…
Имон
Нагузоред, ки мушкилот шуморо мисли Ҷолёт фаро гирад. Омӯзед, ки ташвишҳои худро ба Худо партоед, ба шайтон…
Ҷанги рӯҳонӣ
Масеҳиён ҳар рӯз бар зидди ҳамлаҳои Шайтон, ки ҳадафашон коштани шубҳа ва тарс аст, «ҷанги вобастагӣ»…
Чор ниёзи муҳими инсон *БАРОИ ОДАМОНИ ҲАМАИ НАСЛҲО УМУМӢ*
Павлус вазъияти имондорони Қӯлассиро медонист ва мунтазам барои эҳтиёҷоти онҳо дуо мекард (Қӯл. 1:9-14). Мо низ ин чор ниёзро дорем – барои фаҳмиши рӯҳонӣ, барои зиндагии арзанда, барои қуввати тобоварӣ ва барои рӯҳияи шукргузорӣ – зеро онҳо барои тамоми инсоният умумӣ мебошанд.
1. Фаҳмиши рӯҳонӣ Аввалан, Павлус хоҳиш кард, ки Худо имондорони Қӯлассиро «бо дониши иродаи Ӯ тавассути тамоми ҳикмат ва фаҳмиши рӯҳонӣ» пур кунад (Қӯл. 1:9). Ӯ мехост, ки онҳо иродаи Худоро ҳам ба таври инфиродӣ ва ҳам ҳамчун калисо донанд. Ин дониш дониши табиати гунаҳкор нест, балки ҳикмат ва фаҳмиши рӯҳонӣ аст. Ҳикмати гунаҳкор ба некӯаҳволии моддӣ тамаркуз мекунад. Ҳикмати илоҳӣ ба ганҷҳои осмонӣ тамаркуз мекунад. Он пок, сулҳдӯст, боандеша, итоаткор, пур аз раҳмат ва меваҳои нек, беғараз ва самимӣ аст. Он ба «ҳосили адолат» мебарад (Яъқ. 3:17-18).
Мо метавонем иродаи Худоро бо итоат ба Ӯ донем (Яъқ. 4:7-8). Масеҳ намунаи комил аст; Ӯ омад, то иродаи Падарро иҷро кунад. Ба ҳамин монанд, ҳадафи мо бояд донистани иродаи Худо ва иҷро кардани он барои ҷалоли Худо бошад.
2. Зиндагии арзанда Павлус барои фаҳмиши рӯҳонии онҳо дуо кард, зеро он ба одамон кӯмак мекунад, ки «зиндагии арзандаи Худовандро ба сар баранд» ва ба онҳо кӯмак мекунад, ки «Ӯро дар ҳар роҳ хушнуд созанд: дар ҳар кори нек мева оваранд» (Қӯл. 1:10). Худо мехоҳад, ки мо Ӯро дар ҳама чизе, ки мегӯем ва мекунем, хушнуд созем. Вақте ки мо иродаи худро пайравӣ мекунем, мо ба асп ё хачир монанд мешавем (Заб. 32:8-10). Мо ё майл дорем, ки мисли асп хеле зуд ҳаракат кунем, ё мисли хачир хеле якрав ҳастем, ки тамоман ҳаракат накунем. Дар ҳар сурат, ба мо лаҷом ва ҷилд лозим аст, то моро роҳнамоӣ кунад.
Агар мо дар бораи иродаи Худо яқин надошта бошем, баробари пайдо шудани душвориҳо рӯҳафтода мешавем. Аммо агар мо бар асоси дониши иродаи Худо амал кунем, мо тавассути қудрати Рӯҳулқудс ғолиб меоем.
3. Қуввати тобоварӣ Хоҳиши сеюми Павлус ин буд, ки онҳо «бо тамоми қудрат» мувофиқи қудрати ҷалоли Худо тақвият дода шаванд, то онҳо метавонанд сабри бузург ва тобоварӣ дошта бошанд (Қӯл. 1:11). Рӯҳулқудс ба мо фаҳмиши рӯҳонӣ медиҳад ва мо тавассути дониши он, ки қудрати ҷалоли Худованд бемаҳдуд аст, тақвият меёбем. Ин қудратест, ки ба имондор имкон медиҳад, ки озмоишҳоро бо шодӣ таҳаммул кунад (Яъқ. 1:2-5,12). Ба ғайр аз тоҷи ҳаёт, барои тобоварӣ ангезае низ ҳаст.
Озмоишҳо имони моро месанҷанд; ҳар қадаре ки имони мо бештар машқ шавад, ҳамон қадар мо баркамолтар ва ба Масеҳ монандтар мешавем. Вақте ки мо дар замони озмоиш ба мақсадҳои Худо итоат мекунем, мо шодиеро кашф мекунем, ки Рӯҳулқудс медиҳад.
4. Рӯҳияи шукргузорӣ Ниҳоят, Павлус дуо кард, ки онҳо ба Худои Падар барои наҷот додани онҳо аз доварии абадӣ ва барои бахшидани гуноҳҳояшон шукргузор бошанд (Қӯл. 1:12-14). Масеҳиён бояд ҳамеша шукргузор бошанд; ин як ҷузъи муҳими ҳаётест, ки ба Худо писанд аст (Эфс. 5:4,20; Фил. 4:6; Қӯл. 2:7; 3:15-17; 4:2). Бигзор мо ҳеҷ гоҳ аз изҳори миннатдории худ ба Падаре, ки моро барои шарик шудан дар мероси Малакути абадии нур мувофиқ гардонидааст, фаромӯш накунем.
Дар ҳоле ки мо ин чор ниёзи инсониро бо Қӯлассиён ва тамоми инсоният мубодила мекунем, Китоби Муқаддас ба мо таълим медиҳад, ки онҳо танҳо дар Масеҳ ба таври ҳақиқӣ қонеъ карда мешаванд.
ДАР БОРАИ МУАЛЛИФ: Скотт Паттисон як олими тадқиқотӣ аст, ки дар ҷустуҷӯи табобати саратон машғул аст. Ӯ ва оилааш дар як калисои маҳаллӣ дар Сидней, Австралия фаъолият доранд.