Худои Таоло дар маъбадҳои дастсохт зиндагӣ намекунад... Осмон тахти Ман аст ва замин пойгоҳи пойҳои Ман. (Аъмол 7:48-49)Чӣ тавр шумо метавонед масеҳӣ бошед ва аз Худовандии Худое, ки моро то марг дӯст доштааст, бехабар бошед?
Барои соҳибихтиёр будан, Худо бояд ҳокими мутлақ, бепоён ва бечунучаро дар ҳама соҳаҳо дар осмон ва замин ва баҳр бошад. Барои Худованд будан бар тамоми офариниш, Ӯ бояд Қодири Мутлақ бошад. Ӯ бояд Донои Мутлақ бошад. Ӯ бояд Ҳозири Мутлақ бошад.
Бо тамоми вуҷудам, ман бовар дорам, ки Наҷотдиҳандаи маслубшуда ва эҳёшуда ва ҷалолдодашуда, Исои Масеҳ, Худованди мутлақ аст. Ӯ аз ҳеҷ кас фармон намегирад. Ӯ ҳеҷ мушовир ва машваратчӣ надорад.
Ӯ котиби тахт надорад. Ӯ дар як амали безаҳмат ҳама чизеро, ки донистан мумкин аст, медонад ва Ӯ аллакай фардоҳои моро аз сар гузаронидааст ва ҷаҳонро дар кафи дасти худ дорад.
Ин аст Худованде, ки ман ба Ӯ хидмат мекунам! Ман бо хушнудӣ эътироф мекунам, ки ман аз Ӯ ҳастам; ҷалол ба Худо! Масеҳе, ки мо медонем ва ба Ӯ хидмат мекунем, бепоён аз ҳама одамон ва ҳама фариштагон ва ҳама сарфариштагон; аз ҳама сарвариҳо ва қудратҳо ва ҳукмрониҳо, намоён ва ноаён — зеро Ӯ сарчашмаи ҳамаи онҳост.
