Субҳ ба хайр, замини Wi-Fi дар саросари ҷаҳон. Имрӯз мо шуморо ба номи Ӯ, ки гуфт: «Ман омадаам, то ки онҳо ҳаёт дошта бошанд ва онро фаровонтар дошта бошанд», ба номи Исо табрик мекунем. Ҷалол то абад аз они Ӯ бод. Омин.
Хуб, мо нав Мавлуди Исоро ҷашн гирифтем ва медонед, бисёр одамон бо Мавлуди Исо мушкил доранд. Онҳо мегӯянд, ки 25-уми декабр зодрӯзи Ӯ набуд, ё ин як иди бутпарастӣ буд, ки масеҳӣ шудааст. Аммо медонед, ба назари ман комилан мантиқӣ аст, ки Мавлуди Исо бояд пеш аз Соли нав ояд, зеро мо дар бораи оғози нав дар Соли нав сухан меронем ва мо бе Масеҳ оғози нав дошта наметавонем.
Аммо ман ба наздикӣ аз як дӯстам чизе шунидам. Ӯ ба ман гуфт, ки Гурӯҳи тадқиқотии Барна як назарсанҷӣ анҷом додааст ва танҳо 5 то 10% одамоне, ки ба калисо мераванд, имондорон, масеҳиёни аз нав таваллудшуда мебошанд. Ва ман дар ин бора фикр кардам, зеро медонед, мо нав дар бораи Мавлуди Исои қалбакӣ сухан рондем. Мавлуди Исои қалбакӣ он аст, ки Масеҳ дар гаҳвора аст — Ӯ дар охур аст, яъне — вале Ӯ ҳеҷ гоҳ дар дил нест. Ӯ дар охур аст, аммо ҳеҷ гоҳ дар дили шумо нест. Ин Мавлуди Исои қалбакӣ аст. Ин ба мисли Мавлуди Исои 50% аст, ки шумо ҷашн мегиред, ки Масеҳ ба дунё омад ва Ӯ дар он охур дар Байт-Лаҳм аст. Мо намоишномаҳои Мавлуди Исо дорем ва фарзандони мо ҳамчун Марям ё Юсуф ё чӯпонон ё шояд гӯсфандон либос мепӯшанд ва мо видеоҳо мегирем, мегӯем: «Оҳ, ин хеле зебост!» Ва баъд мо ба кори худ машғул мешавем. Ин Мавлуди Исои 50% аст.
Аммо Масеҳ ба дунё омад, то ки мо ба Ӯ наздик шавем. Масеҳ ба дунё омад, то ки мо ба Ӯ наздик шавем. Ва ин на танҳо достони Мавлуди Исо аст; ин достони ҳаёт, ҳаёт, ҳаёт аст. Ҳамааш дар бораи он аст, ки Масеҳ ба мо наздик мешавад, то ки мо ба Ӯ наздик шавем.
Китоби Муқаддас дар 1 Тимотиюс 1:15 мегӯяд: «Исои Масеҳ ба дунё омад». Ӯ ба дунё омад, то чӣ кор кунад? Барои наҷот додани гуноҳкорон. Марқӯс 2:17, Ӯ мегӯяд: «Ман барои онҳое, ки солим ҳастанд, наомадаам; онҳо ба табиб ниёз надоранд. Ман барои беморон омадаам. Ман барои одилон наомадаам; ман омадаам, то гуноҳкоронро ба тавба даъват кунам. Ман омадаам, то гуноҳкоронро ба тавба даъват кунам». Луқо 19:10: «Писари Одам омадааст; Ӯ омадааст, то гумшудагонро ҷустуҷӯ кунад ва наҷот диҳад». Гӯш кунед, ин танҳо идома дорад. Худованд барои шумо омад. Ин бояд шахсӣ бошад. Ӯ барои шумо ва ман омад, ва мо наметавонем Ӯро дар охур гузорем. Не, мо бояд бо Худованд Исо муносибати шахсӣ дошта бошем. Ӯ ба мо омад, то ки мо ба Ӯ наздик шавем.
Медонед, аввалин чизе, ки Ӯ дар Матто боби 4:17 мавъиза кард, Ӯ гуфт: «Тавба кунед, зеро Малакути Осмон наздик аст». Ин аввалин паёмест, ки Ӯ мавъиза кард. Ду ояти баъд, Ӯ ба ин моҳигирон меояд ва мегӯяд: «Биёед, Маро пайравӣ кунед, ва Ман шуморо моҳигирони одамон хоҳам кард». Мебинед, Ӯ бар ҳаёти мо даъво дорад. Ҳаёт ҳама дар бораи он аст, ки Масеҳ барои шумо ва барои ман ба дунё меояд. Ҳаёт дар бораи ин аст. Ин дар бораи муносибат бо Худо тавассути Исои Масеҳ аст. Ин дар бораи зиндагӣ кардан барои Худо тавассути имон ба Масеҳ аст. Ин дар бораи он аст, ки Ӯро Худованди худ гардонам ва ба Ӯ хидмат кунам.
Худованд Исо дар Юҳанно 12:26 гуфт: «Агар касе ба Ман хидмат кунад, бигзор Маро пайравӣ кунад; ва дар куҷое ки Ман бошам, он ҷо хизматгори Ман хоҳад буд. Агар касе ба Ман хидмат кунад, Падари Ман ӯро эҳтиром хоҳад кард». Гӯш кунед, ҳаёт дар бораи хидмат ба Масеҳ аст. Ин дар бораи муносибат аст. Мо Мавлуди Исои 50%, ҳаёти 50% намехоҳем, ки дар он мо дар бораи ин чизҳо дониши сар дорем. Мо 100% мехоҳем. Ӯ ба мо омад, то ки мо ба Ӯ наздик шавем. Чӣ гуна мо бояд ба Ӯ наздик шавем, ва на танҳо барои наҷот, балки барои хидмат ба Ӯ, барои оғоз кардан бо Ӯ ҳамчун ин Соли нав, ки мо ҷашн мегирем — оғоз бо Масеҳ, то ки мо ба Ӯ содиқона хидмат кунем, то ки мо барои Ӯ зиндагӣ кунем, то ки мо аз донистани он ки Худо моро дӯст медорад, шодӣ кунем ва мо ин донишро бо ҷаҳони гумшуда ва афтода мубодила кунем.
Бигзор Худо ба мо дар ин Соли нав файз диҳад, то 100% барои Масеҳ зиндагӣ кунем — на 50%, на танҳо дониши сар, балки 100% — донистани он ки Ӯ барои ман омад, ва ман Ӯро дӯст медорам, зеро Ӯ ин корро кард. Ба номи Исо. Омин.
