Фаҳмиши донишҷӯ дар бораи Китоби Муқаддас
Китоби Муқаддас: Ба ҳама ҳамлаҳо тоб меорад
Оё шумо ягон бор фикр кардаед, ки нобуд кардани Каломи Худо чӣ қадар кори душвор аст? Ман ба Китоби Муқаддас бо сабаби қобилияти он барои муқовимат ба ҳамла бовар дорам. Ҳеҷ китоби дигаре мисли Китоби Муқаддас ин қадар мухолифат надидааст. Аз асри як то имрӯз, шубҳагарон, атеистҳо ва кофирон онро беэътибор донистаанд, аммо Китоби Муқаддас ба ҳама тӯфонҳо тоб овардааст, ва саҳифаҳои он то ҳол аз тилло дурахшонтаранд.
Ҳама тамаддунҳоро фаро мегирад
Худо Китоби Муқаддасро бодиққат ба ҳар як нах ва матои таърих бофта, ҳифз кардааст. Барои нобуд кардани он, бояд садҳо миллион нусхаи онро, ки бо зиёда аз шашсад забони гуногун чоп шуда, дар тамоми ҷаҳон паҳн шудаанд, харид.
Аммо ин ҳама нест. Ҳамлагар бояд ба ҳар як китобхонаи ҷаҳон рафта, ҳар як ишора ва иқтибосро аз Китоби Муқаддас аз бузургтарин асарҳои адабиёт бурида партояд.
Баъд чӣ? Ҳамлагар бояд ба ҳар як галереяи санъати ҷаҳон ташриф оварда, асарҳои бебаҳоеро, ки дар асоси мавзӯъҳои Китоби Муқаддас сохта шудаанд, ба монанди расми «Шоми охирин»-и Леонардо да Винчи ва ҳайкали «Довуд»-и Микеланҷелоро нобуд кунад.
Оё ҳамла тамом мешавад? На он қадар. Ӯ бояд мусиқии устодони бузург ба монанди Бах, Ҳендел ва Мотсартро хомӯш кунад. Оё ин корро ба анҷом мерасонад? Ҳанӯз не. Бо болға ва чизел, душмани Китоби Муқаддас бояд ба ҳар як қабристон ва бисёре аз бузургтарин биноҳои ҷаҳон ташриф оварда, оятҳои дар мармари он ҷо навишташударо канда партояд.
Баъд аз ин ҳама, оё кор ниҳоят ба анҷом мерасад? Не, дар ҳақиқат! Нобудкунанда бояд ба қалбҳо ва ақли ҳар як имондор, ки аз ёд кардани оятҳои Китоби Китобҳо хушбахтӣ ва сулҳ ёфтааст, дохил шавад.
Чаро Китоби Муқаддас нобуд нашудааст? Шумо Худоро нобуд карда наметавонед, ва Китоби Муқаддас Каломи Худост (Юҳанно 1:1; 2 Тим. 3:16). Шумо Каломи Ӯро нобуд карда наметавонед, ҳамон тавре ки шумо Худоеро, ки ин Каломро гуфтааст, нобуд карда наметавонед.
Ба саволҳои зиндагӣ ҷавоб медиҳад
Бузургтарин саволҳое, ки ҳар кас метавонад диҳад, инҳоянд: Ман кистам? Аз куҷо омадаам? Чаро ман дар ин ҷо ҳастам? Ба куҷо меравам? На илм ва на илмҳои иҷтимоӣ ба онҳо ба таври кофӣ ҷавоб дода наметавонанд.
Танҳо Китоби Муқаддас ба ҷаҳон пайдоиши оқилона медиҳад. Он чӣ мегӯяд?
«Дар ибтидо Худо осмон ва заминро офарид» (Ҳастӣ 1:1). Ин китоби аҷиб калидест, ки ҳама асрори инсониятро мекушояд. Агар мо танҳо дастурҳои онро риоя кунем, дар дохили он тартибот, зебоӣ, муҳаббат, хушбахтӣ ва ҳаёти абадӣ пайдо мекардем.
Ман бовар дорам, ки Китоби Муқаддас аз ҷониби Худо илҳом гирифта шудааст. Мардони донои ҳама давру замонҳо онро омӯхтаанд ва чунин гуфтаанд. В.Э. Гладстон, яке аз бузургтарин арбобони давлатии Англия, гуфтааст: «Ман ҳафтод соли умри худро барои омӯхтани ин Китоб сарф кардам, то қалби худро қаноатманд созам; ин Каломи Худост. Ман ҳаёти худро ба ин изҳорот мегузорам.» Эндрю Ҷексон, ҳафтумин президенти Иёлоти Муттаҳида, навиштааст: «Китоби Муқаддас сангест, ки ҷумҳурии мо бар он такя мекунад.»
Ва Улисс С. Грант, ҳаждаҳумин президент, гуфтааст: «Ба Китоби Муқаддас ҳамчун лангари озодиҳои худ сахт часпед.»
Аз ихтирои инсон берун аст
Ман бовар дорам, ки Китоби Муқаддас аз ихтирои инсон берун аст. Ҳеҷ гурӯҳи мардон дар ҳеҷ куҷо наметавонистанд китоби дигареро бо мантиқ, зебоӣ, асрор, ҳақиқат ва роҳи наҷот, ки дар Китоби Муқаддас мавҷуданд, нависанд, агар онҳо аз ҷониби Худо илҳом нагирифта бошанд. Ин китоб аз ҷониби Худо дода шудааст.
Бузургтарин китоби сарчашма аст
Ман бовар дорам, ки Китоби Муқаддас илҳом гирифта шудааст, зеро он беҳтарин адабиёт аст. Вордсворт сурудҳои шодии худро, Теннисон ғалабаи муҳаббати худро, Браунинг ҷасорати имони худро ва Лонгфелло таронаҳои ҳаёти худро аз куҷо гирифтанд? Аз Китоби Муқаддас!
Ва муаллифи англис, Рускин, чӣ навиштааст?
«Ҳар коре, ки ман дар ҳаёти худ кардаам, танҳо аз он сабаб буд, ки вақте ман кӯдак будам, модарам ҳар рӯз бо ман як қисми Китоби Муқаддасро мехонд ва ҳар рӯз маро маҷбур мекард, ки як қисми онро аз ёд кунам.» Фруд, муаррихи англис, Китоби Муқаддасро «адабиёти худ, нодиртарин, бойтарин фикре, ки вуҷуд дорад» номидааст. Аз ин сабабҳо, ман Китоби Муқаддас-ро сарчашмаи ҳама адабиёти бузург медонам.
Наҷот медиҳад ва қаноатманд мекунад
Дар хотима, ман бовар дорам, ки Китоби Муқаддас аз ҷониби Худо илҳом гирифта шудааст, зеро он қалби инсонро ба тавре қаноатманд мекунад, ки ҳеҷ чизи дигар наметавонад. Эссенависӣ бритониёӣ, Томас Карлайл, навиштааст:
«Ин ягона китобест, ки дар тӯли ҳазорсолаҳо рӯҳи инсон дар он нур ва ғизо ва посух ба ҳар он чизе, ки дар қалби ӯ амиқтар буд, ёфтааст.» Баъд аз ҳама, саволҳое, ки мо бояд аз худ бипурсем, инҳоянд: «Оё ман ба Китоби Муқаддас имконият медиҳам, ки худро дар ҳаёти ман исбот кунад? Оё он дар замони мушкилот, ниёз ва ғамгинӣ барои ман тасаллобахш аст?» Китоби Муқаддас умеди мост. Мо барои чӣ зиндагӣ кунем, агар на барои Масеҳе, ки на танҳо моро дар ин ҷо гузоштааст, балки моро наҷот додааст ва ба мо дастуре додааст, ки мо наларзем ва наафтем?
Ман бовар дорам, ки Китоби Муқаддас Каломи илҳомбахши Худои ягонаи ҳақиқӣ аст, зеро он ягона китобест, ки ваъда медиҳад:
«Ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, нобуд нашавад, балки ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошад» (Юҳанно 3:15).Навиштаҳо аз *«Нусхаи нави шоҳ Ҷеймс»*, © 1994, Томас Нелсон, Инк. Бо иҷозат.
