Эй муқаддас,
Ман мехоҳам ду фикрро дар бораи он ки чаро махсусан дар Инҷили Юҳанно Худованд ин суханонро гуфт, пешниҳод кунам.
Дар Матто, мо ҷалоли Ӯро ҳамчун подшоҳ мебинем, ва аз ин рӯ мехонем
онҳо Ӯро аз пойҳояш гирифтанд ва саҷда карданд (Матто 28:9). Ба Ӯ ба тавре муносибат карда шуд, ки ба подшоҳии Ӯ мувофиқ буд.
Дар Марқӯс, мо ҷалоли Ӯро ҳамчун хизматгор мебинем, ва аз ин рӯ мехонем
Ӯ аввал ба Марями Маҷдалия зоҳир шуд (Марқӯс 16:9); бузургтарин хизматгор ҳеҷ гоҳ ситоиши худро намеҷуст, балки ситоиши Худоро.
Дар Луқо, мо ҷалоли Ӯро ҳамчун инсон мебинем, ва аз ин рӯ, нуқтаи асосӣ сабти бо Марям набуд, балки ду шогирд аз Аммаус,
зеро Писари Одам омад, то он чиро, ки гум шудааст, ҷустуҷӯ кунад ва наҷот диҳад (Луқо 19:10). Ӯ ду шогирдеро, ки ҷои дурусти муоширатро гум карда буданд, барқарор мекард.
Дар Юҳанно, мо ҷалоли Ӯро ҳамчун Писари мубораки Худо мебинем, ки дар оғӯши Падар зиндагӣ мекунад, ва аз ин рӯ, ба Ӯ даст расондан ё Ӯро ламс кардан мумкин нест. Инчунин, Масеҳ мехост Марямро ба муносибати нав, ба ғайр аз он ки Ӯ қаблан ба вай маълум буд, муаррифӣ кунад (2 Қӯринтӯсиён 5:16).
Дар мавриди Томас, ман боварӣ дорам, ки Худованд мехост имони ӯро ба ҷои биниш ва ламс кардани ӯ машқ диҳад. Худованд виҷдони ӯро ламс мекард, вақте ки ба Томас гуфт, ки
ин ҷо даст расон, аммо мо ҳеҷ гоҳ намехонем, ки Томас ангушти худро дароз кард, балки имон бартарӣ дошт ва ӯ гуфт: Худованди ман ва Худои ман.
Бо муҳаббати зиёд дар Масеҳ,
ҶАП
