Душанбе, 10 Август 2026

Худованд олишон аст, зеро ки сокини афроз аст; Ӯ Сионро аз инсоф ва адолат пур хоҳад кард.

Ишаъё 33:5

Кӯҳҳо мисли қӯчқорон ҷастухез карданд, ва талҳо — мисли барраҳо.

Забур 113:4

Аз ҳузури Худованд ба ларзиш ой, эй замин! Аз ҳузури Худои Яъқуб, Ки кӯҳпораро ба кӯли об табдил медиҳад, ва санги хороро ба чашмаи об.

Забур 113:7-8

Аммо Худои пур аз марҳамат, бар тибқи муҳаббати бузурге ки ба мо дорад, Моро, агарчи аз рӯи хатоҳо мурда будем, бо Масеҳ зинда кард, — бо файз шумо наҷот ёфтаед, — Ва бо Ӯ моро бархезонд ва дар афлок дар Исои Масеҳ шинонд,

Нома ба Эфсӯсиён 2:4-6

Он Худое ки Писари Худро дареғ надоштааст, балки Ӯро барои ҳамаи мо таслим кардааст, чӣ гуна бо якҷоягии Ӯ ҳама чизро ба мо намебахшад?

Нома ба Румиён 8:32

Зеро ман мӯътақидам, ки на мамот, на ҳаёт, на фариштагон, на мабдаъҳо, на қувваҳо, на ҳозира, на оянда, На баландӣ, на умқ, на ҳар гуна махлуқи дигар моро аз муҳаббати Худо, ки дар Худованди мо Исои Масеҳ аст, ҷудо карда наметавонад.

Нома ба Румиён 8:38-39